گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٥٥ - راه آرامش

جامعه را؛ ولی افسوس که همچون «برقی خاطفی[١]» این کلمات نورانی در نظر ما آشکار می‌شود و چیزی نمی‌گذرد که آن را به فراموشی می‌سپاریم و همان مسیر زندگی آمیخته با اشتباهات را ادامه می‌دهیم.[٢]

خودپسندى آفت عقل

قَالَ ٧ : عُجْبُ‌ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ أَحَدُ حُسَّادِ عَقْلِهِ‌؛

خودپسندى يكى از حسودان عقل است.[٣]

حسود به نعمت‌های انسان حسد می‌ورزد و زوال و نابودی آن را آرزو دارد. خودپسندی نیز مانع رشد و شکوفایی عقل و نیز دشمن عقل است.

راه آرامش

قَالَ ٧ : ‌ أَغْضِ[٤] ‌ عَلَى الْقَذَى[٥] ‌ وَ الْأَلَمِ تَرْضَ أَبَداً؛

چشم از سختى خوار و خاشاك و رنج‌ها فروبند تا همواره خشنود باشى.[٦]

در برخی نسخ به‌جای «الم؛ درد و رنج» «و إلا لَم؛ وگرنه هرگز» آمده است که مناسب‌تر به نظر می‌رسد؛ و معنا چنین می‌شود: چشم خود را بر خاشاک فروبند وگرنه هرگز رضایت خاطر پیدا نخواهی کرد.

[١] . زود گذر.

[٢] . پیام امام امیرالمؤمنین ٧ ، ج ١٣، ص ٦٣٢.

[٣] . ح ٢١٢.

[٤] . نزدیک کردن پلک‌های چشم به یکدیگر است بی‌آنکه کاملاً آن را ببندیم.

[٥] . خاشاک و اشیای ریز است که در چشم می‌افتد. «الم» به معنی درد و رنج و است.

[٦] . ح ٢١٣.