گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٤٠ - نمازخانه در خانه

چشم‌چرانی

روزی حضرت در ميان اصحابش نشسته بود . زن زيبايى ( كه تمام چهره‌اش را نپوشانده بود ) ازآنجا عبور كرد و چشم حاضران را به خود جلب نمود . امام ٧ فرمود :
چشمان اين مردان، طغيانگر است و آنچه نظرشان بر آن افتاد مايه تحريک و هيجان آن‌هاست . هرگاه يكى از شما نظرش به زنى افتاد كه زيبا و صاحب‌جمال بود، برود و با همسر خود آميزش كند « فَإِنَّمَا هِيَ امْرَأَةٌ كَامْرَأَتِه‌» زيرا او هم زنى است مانند همسرش !
در اين هنگام مردى از خوارج گفت : خداوند اين كافر را بكشد چقدر دانا و فقيه است ! هنگامی‌که حاضران اين سخن را شنيدند از جاى پريدند تا او را به قتل برسانند، ولى امام ٧ فرمود : آرام باشيد جواب دشنام، بدگويى است و يا گذشت از گناه ( نه كشتن مرد بد زبان ).[١]

نمازخانه در خانه

امام صادق٧ می‌فرماید : ( روش امام علی٧ این‌گونه بود ) امام علی٧ در خانه خود اتاقی را که نه بزرگ بود و نه کوچک، به‌عنوان محل نماز قرار داده بود و شب‌ها برای خواندن نماز به آن محل می‌رفت و اگر طفل کوچکی نمی‌خوابید آن حضرت کودک را با خود به آن اتاق می‌برد و نماز می‌خواند .[٢]

[١] . نهج‌البلاغه، ح ٤٢٠.

[٢] . وسائل الشیعه، ج ٣، ص ٥٥؛ بِحارالانوار، ج ٧٦، ص ١٦١، حدیث ١ . به نقل از کتاب هزار و یک داستان از زندگانی امیرالمؤمنین٧ ، رمزی اوحدی، محمدرضا، سعید نوین، قم، ١٣٩٥.