گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٠٧ - جنگ با دشمن واقعی
هر که به غیر مهم اشتغال ورزد مهمتر را ضایع میسازد.[١]
وقت انسان محدود است و انسان در هرلحظه یک کار را بیشتر نمیتواند انجام دهد و باید بین کارها انتخاب و اولویتبندی کند.
نمایش بینیازی
قَالَ ٧ : إِظْهَارُ الْغِنَى مِنَ الشُّكْر؛
اظهار توانگری (قولا و عملاً) ازجمله شکر است.[٢]
یکی از مراتب شکر این است که فرد خودش را بینیاز و توانگر نشان دهد.
شکر عالم
قَالَ ٧ : شُكْرُ الْعَالِمِ عَلَى عِلْمِهِ عَمَلُهُ بِهِ وَ بَذْلُهُ لِمُسْتَحِقِّه؛
شکر دانشمند بر علمش عمل کردن او به علم خود و بخشش و آموختن آن است به مستحق آن.[٣]
جنگ با دشمن واقعی
قَالَ ٧ : ضَادُّوا الشَّهْوَةَ مُضَادَّةَ الضِّدِّ ضِدَّهُ وَ حَارِبُوهَا مُحَارَبَةَ الْعَدُوِّ الْعَدُو؛[٤]
با خواهشهای نفسانى در تضاد باشيد، همچون تضاد دو ضد با يكديگر و با آن به پيكار برخيزيد (مانند) پيكار دشمن با دشمن.
[١] . ح ١٠٩٤٤.
[٢] . ح ٦١٥٧.
[٣] . ح ١٣٣.
[٤] . ح ٤٨٨٢.