گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٥١ - راه به كار گرفتن قلب

حاصل كوتاهى، پشيمانى و حاصل دورانديشى، سلامت است.[١]

اگر در کارها و تصمیم‌ها کوتاهی و سهل‌انگاری کردیم اولین ثمره آن پشیمانی و حَسرت است؛ و اگر در کارها و تصمیم‌ها به سرانجام و پایان کار اندیشیدم از آسیب‌های احتمالی آن در امان خواهیم بود. خواه کوتاهی و دوراندیشی در امور دنیایی باشد یا آخرتی.

جایگاه سخن و سكوت‌

قَالَ ٧ : لَا خَيْرَ فِي الصَّمْتِ عَنِ الْحُكْمِ كَمَا أَنَّهُ لَا خَيْرَ فِي الْقَوْلِ بِالْجَهْلِ‌؛

خاموش ماندن از گفتار حکمت‌آمیز فایده‌ای ندارد همان‌گونه که سخن گفتن نابخردانه.[٢]

سکوت و سخن گفتن باید در حد میانه باشد. نه افراط و نه تفریط. هرکجا که نیاز به سخن است سخن راند و هر جا که نیاز به سکوت است خاموش ماند.

انباردار دیگران

قَالَ ٧ : يَا ابْنَ آدَمَ، مَا كَسَبْتَ فَوْقَ قُوتِكَ، فَأَنْتَ فِيهِ خَازِنٌ لِغَيْرِكَ؛

ای فرزند آدم هر چه بیش از مقدار خوراک خود به دست آوری( و آن را ذخیره کنی) خزانه‌دار دیگران در آن خواهی بود.[٣]

[١] . ح ١٨١.

[٢] . ح ١٨٢.

[٣] . ح ١٩٢.