گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٢٠ - از مهلت الهی بترس

از مهلت الهی بترس

قَالَ ٧ : يَا ابْنَ آدَمَ إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ سُبْحَانَهُ يُتَابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ وَ أَنْتَ تَعْصِيهِ فَاحْذَرْهُ‌؛

اى فرزند آدم! زمانى كه خدا را مى‌بينى كه انواع نعمت‌ها را به تو مى‌رساند درحالی‌که تو معصیت او را می‌کنی از او بترس.[١]

لطف و دریای مهربانی خدا بی‌پایان است ولکن عذاب او نیز سنگین است. چه‌بسا افرادی که به بلای استدراج گرفتارشده‌اند و خود غافل‌اند. نعمت‌ها پیاپی و بی‌حدومرز از راه می‌رسد ولی دل از یاد و سپاسگزاری خداوند غافل می‌گردد و صاحب نعمت را از یاد می‌برد. در این هنگام است که عذاب سنگین الهی از را ه می‌رسد و او را غافل‌گیر و زمین‌گیر می‌کند.

رفتارشناسی (پنهان ولی آشکار)

قَالَ ٧ : مَا أَضْمَرَ أَحَدٌ شَيْئاً إِلَّا ظَهَرَ فِي فَلَتَاتِ[٢] لِسَانِهِ وَ صَفَحَاتِ وَجْهِهِ‌؛

كسى چيزى را در دل پنهان نكرد جز آنکه در لغزش‌هاى زبان و رنگ رخسارش، آشكار خواهد گشت.[٣]

رفتار انسان نشانه از نیت‌ها و افکار او است؛ و هر آنچه در دل پنهان بدارد به‌هرحال در حالات چهره و گفتارها آشکار می‌شود. نمونه آشکار آن حالت ترس، خشم، خجالت است که در این حالات رنگ چهر و نحوه سخن گفتن تغییر می‌کند.

[١] . ح ٢٥.

[٢] . کار یا سخنی است که بدون فکر از انسان صادر می‌شود.

[٣] . ح ٢٦.