گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١١٢ - شوق دیدار

چنین نباید بود که با دیگران به‌خوبی معاشرت کنیم ولی با خانواده و دوستان خویش با نامهربانی و بداخلاقی رفتار کنیم.

واگذاری و یادآوری دوست‌داشتنی

قَالَ ٧ : اذْكُرْ أَخَاكَ‌ إِذَا غَابَ‌ بِالَّذِي تُحِبُّ أَنْ يَذْكُرَكَ بِهِ وَ إِيَّاكَ وَ مَا يَكْرَهُ وَ دَعْهُ مِمَّا تُحِبُّ أَنْ يَدَعَكَ مِنْهُ؛

در نبود برادرت به‌گونه‌ای از او یاد کن که دوست داری او چنین کند و بپرهیز ازآنچه دوست ندارد و واگذار از او آنچه را که دوست داری که او از تو واگذارد.[١]

آنچه بر خود نمی‌پسندی برای دیگران هم مپسند.

شوق دیدار

قَالَ ٧ : خَالِطُوا النَّاسَ‌ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ بَكَوْا عَلَيْكُمْ وَ إِنْ غِبْتُمْ حَنُّوا إِلَيْكُمْ؛

با مردم نوعی سلوک و آمیزش کنید که اگر بمیرید بر شما گریه کرده و اگر غایب شوید مشتاق شما و در انتظار آمدن شما باشند.[٢]

انسان باید طوری زندگی کند و به‌گونه‌ای با مردم در ارتباط باشد و همراهی کند که در حضور و غیاب او، مشتاق دیدار و ملاقات او باشند.

دوستی پولکی

قَالَ ٧ : مَنْ‌ أَعْظَمَكَ‌ لِإِكْثَارِكَ‌ اسْتَقَلَّكَ عِنْدَ إِقْلَالِك‌؛

[١] . ح ٩٦٦٣.

[٢] . ح ١٠٠٢٨.