گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١١١ - دوستان خوشبخت و خانواده بدبخت

هرگاه مایل بودی که نیکوئی‌هایت در نزد مردم بزرگ جلوه کند پس آن‌ها را در چشم خود بزرگ منما.[١]

اگر شخصی نیکی‌ها و خوبی‌های خود را بزرگ ببیند در حقیقت خوبی‌ها و نیکی‌های دیگران را کوچک شمرده است و این رفتار به‌مرور دوستان و علاقه‌مندان انسان را کم می‌کند. بزرگ دیدن خوبی‌ها و نیکی‌های دیگران نوعی احترام و توجه به دیگران است و باعث محبوبیت شخص در دل‌های مردم می‌شود.

نیش‌های نزدیک

قَالَ ٧ : عَدَاوَةُ الْأَقَارِبِ‌ أَمَرُّ مِنْ لَسْعِ الْعَقَارِب‌؛

دشمنی خویشان و نزدیکان تلخ‌تر از گزیدن عقرب‌هاست.[٢]

انسان در سختی‌ها و گرفتاری‌ها و مشکلات توقع یاری و همدلی از نزدیکان و دوستان دارد که این همدلی و همراهی می‌تواند مرهمی بر زخم‌ها باشد اما اگر برعکس شود و دوستان به‌جای دوستی دشمنی کنند، درد و سختی آن تلخ و گزنده است.

دوستان خوشبخت و خانواده بدبخت

قَالَ ٧ : لَا يَكُنْ‌ أَهْلُكَ‌ وَ ذُو وُدِّكَ أَشْقَى النَّاسِ بِك‌؛

چنین مباش که خانواده و دوستانت بدبخت ترین مردم به تو باشند.[٣]

[١] . ح ٥١٤٣.

[٢] . ح ٩٣٣٧.

[٣] . ح ٩٢٧٩.