آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ٢٨ - لامع اول در معرفت ذات

معين: امّا اهل نظر و بحث مى‌خواهند به ترتيب مقدمات و تقرير ادلّه و حجج به قصاراى مطالب‌[١] خود رسند و كتب ايشان مشهور است و طريق ايشان معروف: از وجود ممكنات بر واجب الوجود- عظم قدسه استدلال كنند[٢]؛ از خلق به خالق مى‌روند و از صنع به صانع. و اين طريق اگر چه محمود است، امّا چون از فيض نور[٣] نبوى‌[٤] خالى باشد، حاصل آن به عاقبت جز حيرتى مذموم نبود.

٧. و حيرت دو گونه است: حيرت نظّار است و حيرت اولو الأبصار.

حيرت نظّار مذموم است و آن از تصادم شكوك و تعارض ادلّه بود، چنانكه حسين بن منصور گويد- قدّس اللّه روحه العزيز-:

بيت‌

[١] - ل: مطلوب.

[٢] - ل:+ كه.

[٣] - ل: نور فيض.

[٤] - ل:- نبوى.

[٥] - جميع نسخ: راحه.