آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٤٩ - اشعار فارسى

ما را گويند كين نشانى دگر است ٥٣

ما لوح حقايق وجوديم ٨٩

مرد بايد كه بوى داند برد ٧٨

مصطفى اندر جهان آنگه كسى گويد كه عقل! ٨٧

معشوق جمال مى‌نمايد شب و روز ٣٢

من آنگه خود كسى باشم كه در ميدان حكم او ٨٩

من از تو چه گويم و چه نتوانم گفت ٤٠

نخستين فطرت پسين شمار ٥٩

نقاب قوه حسّى چو از پيش تو بردارند ١٠٦

نكته و رمز سنائى پيش نادان، دان چنانك ٧٧

نور، خود ز آفتاب نبريده است ٣٥

نه بر اوج هواى او عقابى دل شكريابى ١١١

نه هر كو آيد از كوهى، بود با دعوت موسى ٤٣

و ربى تو به صحراى بهشتم خوانند ١١٧

وى شاد به هر دو عالم از بيخبرى ١١٨

هر آن نقشى كه در صحرا نهاديم ٤٨

هر چه او كند بر جان و دل، آن جمله باشد داد و دين ٦١

هر چه دارى براى او بگذار ٩٦

هر چه روى دلت مصفاتر ٣٥

هر كه اندر حجاب جاويد است ٣٥