آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٤٧ - اشعار فارسى

زان من نگرم به چشم سر در صورت ٣٧

ز اوّل آن به كه مستمع طلبى ٤٤

زبان از حرف پيمايى يكى يك چند كوته كن ٢٢

زره چندين چه مى‌بافى، نه داوود زره بافى ٣٠

زشت نبود روح قدسى منتظر و آنگاه تو ١١٩

زنهار! به سايه‌اش قناعت مى‌كن ٣٩

زهد عيسى و حرص قارون بين ٩٧

سخنم شد بلند و مى‌ترسم ٥٧

سر نشتر عشق بر رگ روح زدند ٤٨

سرّى به زبان روح نتوانم گفت ٦٤

سرّى كه فرشتگان از آن بى‌خبرند ٧٣

شايسته هوى نشوى بى‌فناى ذات ١٤

ظن برده بدم كه من، من بودم ٧٢

عاشقان را به جنت ملكوت ١١٧

عشق است كه علاج دل هر درويش است ٣٢

عشق تو بر بود ز من مايه مايى و منى ٨٨

عشق هيچ آفريده را نبود ٧٤

عقل جزوى كى تواند گشت بر قرآن محيط ٦٣

عقل در كوى عشق ره نبرد ٧٣

عقل عقل است و جان جان است او ١٩