نا گفته هايى از حقايق عاشورا - حسينى ميلانى، سيد على - الصفحة ٩٨

امام حسين و پاسخ به نامه معاويه‌

در نقلى آمده است كه معاويه نامه‌اى براى حضرت امام حسين عليه السلام فرستاد و در آن نامه نوشته بود:

أما بعد، فقد انتهت إليّ منك أمور، لم اكن أظنك بها رغبة عنها؛

خبرهايى به من رسيده كه فعاليت‌هايى دارى و كارهايى انجام مى‌دهى، شما اهل اين كارها نيستى و نبايد اين اعمال را انجام دهى.

حضرت در پاسخ نامه مى‌نويسند:

أما بعد، فقد جائنى كتابك؛

اما بعد، نامه تو را دريافت كردم.

آن گاه حضرتش بخشى از جنايت‌هاى معاويه را به او يادآور شده، در پايان او را نصيحت كرده و مى‌فرمايند:

واعلم، أنّ للَّه كتاباً لا يغادر صغيرة ولا كبيرة إلّاأحصاها.

واعلم أنّ اللَّه ليس بناس لك قتلك بالظنّة وأخذك بالتهمة، وإمارتك صبيّاً يشرب الشراب، ويلعب بالكلاب. ما أراك إلّاوقد أوبقت نفسك وأهلكت دينك، وأضعت الرعيّة؛[١]

بدان اى معاويه! همانا براى خداوند متعال ديوانى است كه گناهان بزرگ و كوچك را در آن ثبت مى‌كنند.

بدان! مردم را با ظن و گمان و بدون علّت به قتل رساندى و فرزندت را كه شراب مى‌خورد و با سگ بازى مى‌كند به امارت برگزيدى، كه در واقع دين خود را هلاك كردى و مردم را بدبخت نمودى.

[١] - الإمامة والسياسه: ١/ ٢٠٣- ٢٠٤