وفي تاريخ ابن الوردي وكتاب الوافي بالوفيات: إنّ السّبي لمّا ورد من العراق على يزيد خرج فلقي الأطفال والنساء من ذريّة عليّ والحسين رضي اللَّه تعالى عنهما والرؤس على أطراف الرماح وقد أشرفوا على ثنيّة جيرون، فلمّا رآهم نعب غراب فأنشأ يقول؛[١]

جماعتى از بزرگان علما به كفر يزيد اعتقاد دارند و به لعن او تصريح مى‌كنند.

آنان عبارتند از: يارى دهنده سنت حافظ ابن جوزى و پيش‌تر از او، قاضى ابويعلى است. و علّامه تفتازانى مى‌گويد: در بدگويى او بلكه در ايمان او توقف نداريم، لعنت خداى تعالى بر او و بر ياران و ياوران او باد.

و از جمله عالمانى كه تصريح به لعن او كرده‌اند، جلال الدين سيوطى است.

در تاريخ‌ ابن وردى و در كتاب‌ الوافي بالوفيات‌ اين گونه آمده است: زمانى كه از عراق اسيران را به نزد يزيد بردند، او كودكان و زنانى را از خاندان على و حسين‌ رضي اللَّه عنهما و سرهايى را كه بر نيزه‌ها زده شده بود، مشاهده كرد و در حالى كه صداى كلاغى مى‌آمد، اشعارى را خواند ....

قاضى ابويعلى از شخصيت‌هاى بزرگ اهل سنّت است. ابن تيميّه خيلى به سخنان او اعتماد مى‌كند و در كتاب منهاج السنّه از او فراوان نقل مى‌كند؛ ولى در اين موضوع حاضر نيست از ابويعلى تبعيت كند و سخن او را بپذيرد؛ چرا كه دشمنى او با اهل بيت اجازه چنين پيروى را نمى‌دهد.

آلوسى در ادامه مى‌افزايد:

خواندن اين اشعار، حكايت از كفرى آشكار مى‌كند و به اعتقاد و گمانى كه من دارم، يزيد خبيثى است كه اصلًا به پيامبر اكرم‌ صلى اللَّه عليه وآله‌ ايمان نداشته‌

[١] - روح المعانى: ٢٦/ ٧٢