ياران حضرت مسلم عليه السلام در چنين موقعيتى احساس امنيت كردند و به تعبيرى، سادگى به خرج دادند و شروع به جمع آورى پول و اسلحه نمودند و مسئول اين كار، مسلم بن عوسجه بود.

به اين ترتيب، مسئله حضرت مسلم عليه السلام و هدف از آمدنش به كوفه آشكار شد و خلاف آن چه كه امام حسين عليه السلام بر پنهان كردنِ آن امر فرموده بود، اتفاق افتاد.

ناگفته نماند كه جناب مسلم (العياذ باللَّه) خلاف دستور امام حسين عليه السلام عمل نكرد؛ بلكه دسيسه‌هاى دشمن و بعضى از اشتباهات پيروان و ياران ايشان، موجب آشكار شدن مطلب شد.

با اين بيان، آيا سخنان و رفتارهاى نعمان طبيعى و مسالمت‌آميز بوده است؟ و آيا شكايت عمر سعد و ديگران مؤثر واقع شده و اساساً از ناحيه حكومت مركزى به رفتارهاى او اعتراضى شده است؟

خير! او مأموريت داشته كه اين گونه رفتار كند و سخن گويد؛ چرا كه همين نعمان پس از عزل از ولايت كوفه و نصب عبيداللَّه بن زياد، با كمال سلامت به شهر شام بازگشت.

جالب اين كه معاويه حُكمِ عبيداللَّه بن زياد را براى سرپرستى شهر كوفه و بصره، با دست خود نوشته و آن را به سرجون سپرده بود كه چند ماه پس از مرگ معاويه آن نامه فاش شد. آرى، معاويه با دست خود اين حكم را نوشته است.