نا گفته هايى از حقايق عاشورا - حسينى ميلانى، سيد على - الصفحة ١٦٥
مىاندازد.[١]
حال با اين وجود، سيّدالشهداء عليه السلام از شهادت خويش بىخبر بوده است؟
امام حسين عليه السلام در بعضى از مكانها به قلب شريف خويش اشاره كردند و فرمودند:
واللَّه لا يدعوني حتّى يستخرجوا هذه العلقة من جوفي؛[٢]
به خدا سوگند! اينان مرا دعوت نخواهند كرد، مگر براى اين هدف كه قلبم را از بدنم خارج كنند!
آن حضرت در زمان خروج از مكّه فرمودند:
واللَّه لأن أقتل خارجاً منها بشبرٍ أحبّ إليّ من أن أقتل داخلًا منها بشبرٍ؛[٣]
به خدا سوگند! همانا اگر من در خارج از مكّه گرچه به اندازه يك وجب باشد، كشته شوم، براى من بهتر است از اينكه داخل مكّه به شهادت برسم و اگر چه به قدر يك وجب باشد.
عبداللَّه بن عبّاس نيز در اين باره مىگويد: در نزد اهل بيت معروف بود و ما هيچ شكّى نداشتيم كه حسين بن على عليهما السلام در طف (كربلا) به شهادت مىرسد.[٤]
در نقل ديگرى آمده است كه ابن عبّاس مىگويد:
إنّ اصحاب الحسين لم ينقصوا رجلًا ولم يزيدوا رجلًا نعرفهم بأسمائهم
[١] - رجال شيخ طوسى و رجال كشى ... شرح حال عمرو بن قيس المشرقى
[٢] - الإرشاد: ٢/ ٧٦؛ الكامل فى التاريخ: ٤/ ٣٩؛ تاريخ مدينة دمشق: ١٤/ ٢١٦؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٢٩٦؛ البداية والنهايه: ٨/ ١٨٣
[٣] - الكامل في التاريخ: ٤/ ٣٨؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٢٨٩
[٤] - المستدرك على الصحيحين: ٣/ ١٧٩