نا گفته هايى از حقايق عاشورا - حسينى ميلانى، سيد على - الصفحة ١٨٧

كثير بن شهاب،

خالد بن عرفطه،

ابوبرده فرزند ابو موسى اشعرى،

سمرة بن جندب،

يزيد بن حارث،

حجّار بن ابجر و

شمر بن ذى الجوشن وجود دارند كه در زمره رجال بزرگ و اشراف كوفه بودند.

از سوى ديگر، عده‌اى از اين گروه در كوفه براى يزيد جاسوسى مى‌كردند.

افرادى هم‌چون: عبداللَّه بن مسلم بن سعيد حضرمى، مسلم بن عمرو باهلى، عمارة بن عقبه و افرادى ديگر.[١]

مسلم بن عمرو باهلى كسى است كه به جناب مسلم عليه السلام مى‌گويد:

أنا مَن عَرَف الحقّ إذ أنكرته، ونصح لإمامه إذ غششته، وسمع وأطاع إذ عصيته وخالفت؛[٢]

من كسى هستم كه حق را شناختم، در حالى كه تو او را انكار كردى و پيرو امامى هستم كه تو با او مخالفت نمودى.

ابن عساكر در تاريخ مدينة دمشق در شرح حال او چنين مى‌نويسد:

كان عظيم القدر عند يزيد؛[٣]

او نزد يزيد بسيار محترم و ارجمند بود.

[١] - الأخبار الطوال: ٢٣١؛ سير أعلام النبلاء: ٣/ ٢٠١؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٢٦٤- ٢٦٥

[٢] - الإرشاد: ٢/ ٦٠؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٢٨١؛ الكامل فى التاريخ: ٤/ ٣٤؛ البداية والنهايه: ٨/ ١٧٢

[٣] - تاريخ مدينة دمشق: ٥٨/ ١١٤، شرح حال مسلم بن عمرو بن حصين باهلى، شماره ٧٤٢٦؛ المعارف: ٤٠٦