نا گفته هايى از حقايق عاشورا - حسينى ميلانى، سيد على - الصفحة ١٧٧

مدينة دمشق، البداية والنهايه و تاريخ حلب‌[١] آمده است.[٢]

در جايى ديگر مى‌فرمايند:

مهما يقض اللَّه من أمر يكن.[٣]

در مورد ديگرى از امام حسين عليه السلام سؤال شد: چرا در خروج از مكّه عجله مى‌كنيد؟ حضرت در پاسخ فرمودند:

لو لم اعجل لُاخذت؛[٤]

اگر عجله نكنم، مرا دست‌گير مى‌كنند و به قتل مى‌رسانند.

ديگرى به گمان خيرخواهى به آن حضرت مى‌گويد: شما به كوفه نرويد. آنان كسانى هستند كه پدر شما را به قتل رساندند و با برادر شما همين گونه رفتار كردند.

حضرت در جواب فرمودند:

إنّه ليس يخفى عَليّ الرأي ما قلت ورأيت، ولكن اللَّه لا يُغلب على أمره؛[٥]

آن چه را تو مى‌گويى مى‌دانم، ولى امر پروردگار دگرگون نمى‌شود.

اين سخن در الكامل فى التاريخ، البداية والنهايه و تاريخ الطبرى آمده است.

به راستى كدام شيعه است كه در اين سخنان خدشه وارد كند در حالى كه غير

[١] - نگارنده در اين موضوع از كتاب تاريخ حلب بهره‌هايى برده، از جمله آن موارد اين‌كه، كسانى كه بدن مبارك حضرت سيّدالشهداء عليه السلام را پامال اسب‌ها نمودند، ده نفر بوده و همگى اهل شام بودند و هيچ يك از اهل كوفه نبودند

[٢] - ترجمة الامام الحسين عليه السلام من طبقات ابن سعد: ٥٨، سير أعلام النبلاء: ٣/ ٢٩٧، تاريخ مدينة دمشق: ١٤/ ٢٠٩، البداية والنهايه: ٨/ ١٧٦، ترجمة الامام الحسين عليه السلام من كتاب بغية الطلب في تاريخ حلب: ١١٦

[٣] - تاريخ الطبري: ٤/ ٢٨٧؛ الكامل فى التاريخ: ٤/ ٣٧

[٤] - تاريخ الطبري: ٤/ ٢٩٠؛ الإرشاد: ٢/ ٦٧؛ بحار الأنوار: ٤٤/ ٣٦٥؛ البداية والنهايه: ٨/ ١٨٠

[٥] - الكامل فى التاريخ: ٤/ ٤٣؛ البداية والنهايه: ٨/ ١٨٥؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٣٠١