آنان از راهى ديگر وارد شده و گفتند: حسين بن على بر عليه يزيد خليفه شرعى قيام كرده و در اين راستا نوشتند: عدّه بسيارى از صحابه از جمله عبداللَّه بن عمر[١] با يزيد بيعت كردند.[٢] حال كه حسين بر عليه حكومت شرعى قيام نموده، پس او خارجى است و بايد او را به قتل مى‌رساندند و اين كشتار به حق صورت گرفته است!

اين تلاش نيز، ناكام ماند و فايده‌اى نبخشيد. از طرفى، طبق بررسى در مدارك معتبر تاريخى، عبداللَّه بن عمر با گرفتن پول خود را به معاويه فروخت. از اين رو اين جريان كاملًا بر عكس است؛ يعنى هر كه با يزيد بيعت كرد، حتى اگر از صحابه باشد، در اعمال يزيد شريك است، نه اين‌كه بيعت آنان به حكومت يزيد شرعيّت مى‌بخشد.

بيعت با يزيد همان شراكت در جرم و جنايت‌هاى اوست و از طرفى بى‌عدالتى كسانى است كه با يزيد بيعت كرده‌اند، همان گونه كه پدرش معاويه نيز در تمامى اعمال او شريك است.

عدّه‌اى ديگر سخن را تغيير دادند و با اقرار به قاتل بودن يزيد گفتند: شايد يزيد توبه كرده، پس او را لعن نكنيد! اين سخن نيز فايده نداشته است.

باز از راه ديگر وارد شدند و گفتند: عاشورا، روز عيد است.

اين همان كلام رئيس فرقه صوفيه است كه هم‌اكنون قبر او در بغداد، زيارتگاه عارفان است! و ما پيش‌تر اين مطلب را آورديم.

آنان باز دست از مبارزه برنداشتند و گفتند: امام حسين عليه السلام با رسيدن به شهادت به مقام والا و بالايى نايل شده، پس چرا براى او عزادارى مى‌كنيد؟ شما بايد

[١] - گفتنى است كه از اين عدّه بسيار، فقط به نام عبداللَّه بن عمر اكتفا مى‌كنند و نامى از ديگر صحابى در آن‌منبع نيامده است. پيش‌تر به بيعت عبداللَّه بن عمر با يزيد اشاره كرديم

[٢] - شرح القصيدة الهمزية: ٢٧١