ابن عربى مالكى‌[١] يكى ديگر از دانشمندان اهل تسنّن است. او در سال ٥٤٣ درگذشته و مقام و ارج و قربى نزد اهل سنّت دارد. شرح حال او در كتاب‌هاى تاريخى و كتاب‌هايى كه به شرح حال مفسّران و راويان مى‌پردازند، آمده است.

در شرح حال او مى‌نويسند:

الإمام العلّامة الحافظ القاضي؛[٢]

او پيشوا، علّامه، از حافظان سنّت و صاحب منصب قضاوت بوده است.

در معرفى ابن عربى مالكى همين بس كه در كتاب العواصم من القواصم خود، هر چه با اهل بيت عليهم السلام دشمنى و ضدّيت دارد ذكر كرده است و در دشمنى او همين كافى است كه ابن تيميّه بسيارى از مطالبش را از اين شخص و كتابش فرا گرفته است.

او ديدگاه خود را درباره سيّدالشهداء عليه السلام چنين اظهار مى‌كند:

الحسين لم يُقْتَل إلّابسيف جدّه؛[٣]

حسين كشته نشد مگر به شمشير جدّش!

عالمان ديگر بر كلام ابن عربى نقد كرده‌اند، به گونه‌اى كه ابن حجر مكّى با همه ضدّيتى كه با شيعه دارد، درباره كلام ابن عربى مالكى مى‌گويد:

يقشعرّ منه الجلد؛[٤]

از كلام او بدن انسان مى‌لرزد.

[١] - ابن عربى مالكى غير از ابن عربى صاحب كتاب فتوحات مكيّه است

[٢] - سير أعلام النبلاء: ٢٠/ ١٩٧، شماره ١٢٧

[٣] - شرح القصيدة الهمزية: ٢٧١؛ فيض القدير: ١/ ٢٦٥، ح ٢٨١؛ العواصم من القواصم: ٢١٤

[٤] - شرح القصيدة الهمزية: ٢٧١