چنان ظاهر و از پليدى آشكار بود كه بر هيچ كس مخفى نماند و نزديك بود كه زمين‌ها و شن‌زارها بر آن گواهى دهند و آن چه در زمين و آسمان‌ها بود، بر آن جنايت گريه كرد. كوه‌ها از آن ظلم، آهى اندوه‌ناك كشيده و صخره‌ها شكافته شد و زشتى اين جنايت بر پيشانى ماه‌ها و مرور زمان‌ها باقى ماند. پس لعنت خداوند بر هر كسى كه با آن‌ها همراه شود، يا تلاشى در مسير ايشان انجام داده و يا به كار آن‌ها رضايت داشته باشد. «هر آينه عذاب جهان آخرت شديدتر و بقاى آن بيشتر است».

تفتازانى در ادامه سؤالى را مطرح مى‌كند و مى‌گويد:

فإن قيل: فمن علماء المذهب من لم يُجَوّزِ اللعن على يزيد، مع علمهم بأنه يستحق ما يربو على ذلك ويزيد.

قلنا: تحامياً عن أن يرتقى إلى الأعلى فالأعلى؛[١]

پس اگر كسى بگويد: دانشمندان مذهب با وجودى كه علم به استحقاق لعن بر يزيد را دارند، چرا لعن او را جايز نمى‌دانند.

در پاسخ بايد گفت: به جهت پيشرفت نكردن لعن به خلفاى پيشين ...!

آرى، اگر يزيد لعن شود، لعن او بالاتر مى‌رود و به پدرش سرايت مى‌كند. آن گاه به بالاتر از معاويه هم سرايت خواهد كرد.

به همين جهت، وقتى از حافظ عبدالمغيث بن زهير حنبلى بغدادى، پرسيدند:

چرا از لعن يزيد منع مى‌كنى؟

پاسخ داد:

[١] - شرح مقاصد: ٢/ ٣٠٦- ٣٠٧