كوتاه سخن اين‌كه حتى يك درصد هم احتمال نمى‌رود كه قاتلان حضرت سيّدالشهداء عليه السلام شيعيان كوفه باشند؛ چرا كه از هيچ شيعه‌اى، به هر معنايى كه باشد و در نهايت فسق و قساوت قلب و بى‌دينى هم كه باشد، چنين جنايت‌هايى سر نمى‌زند. جنايت‌هايى هم‌چون:

١. قطع آب؛

٢. آتش زدن خيمه‌ها؛

٣. كشتن كودكان؛

٤. كشتن بانوان؛

٥. تاراج اموال؛

٦. لگدمال كردن بدن مبارك و بدن مطهّر فرزند دختر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله با سم اسبان.

بديهى است كه هيچ كدام از اين اعمال ننگين، هرگز از شيعيان صادر نمى‌شود و بر فرض اگر آن شيعه، از سران و فرماندهان لشكر عمر سعد بوده و در قساوت و بى‌دينى معروف هم باشد، نمى‌تواند به جناياتى هم‌چون قطع آب، آتش زدن خيمه‌ها و مواردى از اين قبيل دست زند.

اين‌كه سخنرانان به هنگام بيان جناياتى كه در كربلا رخ داده است مى‌گويند: «از گوش دختران اهل بيت عليهم السلام گوشواره مى‌كشيدند»، حقيقت دارد و از حقايق عاشوراست. آرى، نبايد در پى آن بود كه حتماً سنّى‌ها اين فجايع و جنايات را روايت كرده باشند تا باورپذير گردند. البته انتظار هم نبايد داشت كه متعصّبى از اهل سنّت اين قضايا را نقل كرده باشد. كسى نمى‌تواند بگويد كه اين جنايت‌ها و ستم‌كارى‌هاى دشمنان اهل بيت عليهم السلام خرافات است و چنين اتفاقاتى واقع نشده است.