واليان كوفه- از ابتداى رياست معاويه تا هنگام مرگ او- شش نفر بودند. نكته جالب توجّه اين‌كه اين شش نفر، يا از بنواميّه و يا از نزديك‌ترين افراد به معاويه بودند و همه آنان به نوعى با اهل بيت عليهم السلام دشمنى داشتند.

مغيرة بن شعبه،[١] زياد بن ابيه، عبداللَّه بن خالد بن اسيد،[٢] ضحاك بن قيس،[٣] عبدالرحمان بن امّ حكم‌[٤] و نعمان بن بشير[٥] افرادى هستند كه معاويه آنان را به استان‌دارى كوفه برگزيده است.

[١] - از دشمنان معروف اهل بيت عليهم السلام

[٢] - از بنواميّه و داماد عثمان بن عفّان

[٣] - او فرمانده اهل شام در جنگ صفّين و رئيس پليس شهر شام بود. همين شخص بر جنازه معاويه نماز خواند؛ چرا كه يزيد در آن زمان براى عياشى و تفريح به خارج شهر رفته بود! ضحّاك بن قيس شهر را بعد از معاويه به خوبى كنترل كرد تا يزيد برگردد. او از نزديك‌ترين افراد به خاندان معاويه بود

[٤] - امّ حكم خواهر معاويه و دختر ابوسفيان است. همان كسى است كه طبق روايتى، امام صادق عليه السلام‌همواره بعد از نماز، او و جمعى ديگر را لعن مى‌كردند

[٥] - نعمان از دشمنان سرسخت اهل بيت عليهم السلام است. او پسر بشير است و بشير كسى است كه در ماجراى سقيفه بنى ساعده بين انصار اختلاف انداخت و از ابوبكر طرفدارى كرد.

نعمان از جمله كسانى است كه قبل از حادثه كربلا و بعد از آن، يعنى بردن اسيران به شام( در تمام مراحل) همراه يزيد بود. نقش او در جريان حضرت مسلم عليه السلام و حضرت سيّدالشهداء عليه السلام را به زودى بيان خواهيم كرد