نا گفته هايى از حقايق عاشورا - حسينى ميلانى، سيد على - الصفحة ٢٦٥
نگاهى به انواع عزادارى و سوگوارى
گفتيم كه اقامه عزا و سوگوارى سيّدالشهداء عليه السلام به گريه ختم نمىشود، بلكه انواع ديگرى از عزادارى وجود دارد كه از جمله آنها جزع و نوحهگرى است.
اكنون اين سؤال مطرح است كه معناى جَزَعْ و نوحهگرى چيست و چه حكمى دارد؟
در روايتى آمده است كه جابر گويد: از امام باقر عليه السلام پرسيدم جزع چيست؟
حضرت فرمودند:
أشدّ الجزع: الصُّراخ بالويل والعويل ولطم الوجه والصدر وجزّ الشعر من النواصي؛[١]
شديدترين فريادها: واويلا گفتن، زدن به صورت و سينه و كندن مو از سر است.
در روايت معتبر ديگرى آمده كه حضرتش فرمودند:
كلّ الجزع والبكاء مكروه سِوى الجزع والبكاء على الحسين عليه السلام؛[٢]
هر جزع و نوحهگرى و گريستن ناپسند است مگر جزع و گريستن بر شهادت امام حسين عليه السلام.
از انواع ديگر عزادارى، لطمه زدن به صورت، سينه زدن و واويلا گفتن است كه همه اين موارد نزد خداوند متعال و در مكتب اهل بيت عليهم السلام امرى پسنديده به شمار مىرود و همه اينها بايد برگزار شود.
البتّه بايستى در محدوده شرع باشند كه مراجع تقليد حدود شرعى آنها را همانند حدود ديگر امور تعيين مىكنند و احكام شرع را براى ما معيّن مىنمايند و ما نيز بايد مطيع آنان باشيم. گرچه افرادى هستند كه بىدليل و از روى جهل سخنپراكنى مىكنند كه حساب آنان جداست.
[١] - همان: ٢٧٠- ٢٧١، باب ٨٣، حديث ١
[٢] - همان: ٢٨٢، باب ٨٧، حديث ٩