چنان كه در گذشته اشاره شد، آن گاه كه سيّدالشهداء عليه السلام تصميم بر خروج از مكّه گرفتند، عمرو بن سعيد به آن حضرت نامه‌اى نوشت و حضرتش را نصيحت نمود كه اگر خوف دارى و مى‌ترسى، من به تو امان مى‌دهم و تو نيز از اهل شقاق، جدايى و فتنه‌گرى نباش![٢]

اين امان‌نامه به درخواست محمّد بن حنفيّه- و يا عبداللَّه بن جعفر- از جانب عمرو براى سيّدالشهداء عليه السلام نوشته شده بود. عجيب اين‌كه وقتى آن حضرت به اين نامه اعتنايى نكردند و به راهشان ادامه دادند، همين فرد با اين دل سوزى ظاهرى‌اش، در نامه‌اى به ابن زياد نوشت: حسين به عراق مى‌آيد و آن‌چه را بايد انجام دهى، انجام بده!

امام حسين و خبر دادن از شهادت خويش‌

حضرت سيّدالشهداء عليه السلام همواره از شهادت خويش خبر مى‌دادند و هميشه اين معنا از سخنان آن حضرت فهميده مى‌شد كه «مرا به قتل مى‌رسانند». آن جناب در مدينه دو بيت شعر خواندند كه به روشنى بيان‌گر شهادت ايشان بود و همواره خود را به يحيى بن زكريّا عليهما السلام تشبيه مى‌كردند و مى‌فرمودند:

[١] - تاريخ الاسلام: ٥/ ٢٦٢

[٢] - ترجمة الامام الحسين عليه السلام من طبقات ابن سعد: ٥٩؛ تاريخ مدينة دمشق: ١٤/ ٢٠٩؛ البداية والنهايه: ٨/ ١٧٨؛ تهذيب الكمال: ٦/ ٤١٨- ٤١٩؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٢٩٢