پنجمين شاهد اين است كه ابن زياد، پيش از اين كه سر مطهّر امام حسين عليه السلام را به شام بفرستد، زحر بن قيس‌[١] را نزد يزيد فرستاد تا به او خبر دهد.[٢]

ابن تيميّه (خدا هرگز او را نبخشد و نخواهد بخشيد) مى‌گويد: اصلًا اسارتى در كار نبوده و سر مطهّر امام حسين عليه السلام را در شهرها نگردانده‌اند و به شام نبرده‌اند! در حالى كه ابن سعد در الطبقات الكبرى، با سند خودش از فرد بزرگى به نام زرّ بن حُبَيش نقل مى‌كند كه نخستين سرى كه روى نيزه رفت، سر مطهّر سيّدالشهداء عليه السلام بوده است.[٣]

بلاذرى در اين باره مى‌نويسد:

نصب ابن زياد رأس الحسين بالكوفة وجعل يدار به فيها. ثمّ دعا زحر بن قيس الجعفي فسرّح معه برأس الحسين ورؤوس أصحابه وأهل بيته إلى يزيد بن معاوية؛[٤]

ابن زياد سر سيّدالشهداء عليه السلام‌ را در كوفه نصب كرد ... سپس زحر بن قيس جعفى را به همراه سر مطهّر امام حسين‌ عليه السلام‌ و سرهاى اصحاب آن حضرت را به همراهى اهل بيت ايشان، براى يزيد بن معاويه فرستاد.

[١] - در ضبط اسامى كسانى كه در كربلا در هر دو طرف بوده‌اند اشكالاتى رخ داده است. مثلًا نام زحر بن قيس را بعضى زجر بن قيس ضبط كرده‌اند كه احوالات او در تاريخ مدينة دمشق موجود است؛ تاريخ مدينة دمشق: ١٨/ ٤٤٣، شماره ٢٢٤٢. هم‌چنين ر. ك: الكامل في التاريخ: ٤/ ٨٧

[٢] - ترجمة الامام الحسين عليه السلام من تاريخ ابن سعد: ٨١- ٨٢؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٣٥١؛ الكامل فى التاريخ: ٤/ ٨٣؛ الأخبار الطوال: ٢٦٠؛ البداية والنهايه: ٨/ ٢٠٨؛ تاريخ مدينة دمشق: ١٨/ ٤٤٥؛ الفتوح: ٥/ ١٢٧

[٣] - ترجمة الامام الحسين عليه السلام من طبقات ابن سعد: ٨١، شماره ٢٩٤

[٤] - أنساب الاشراف: ٣/ ٢١٢، شماره ٥٨. هم‌چنين ر. ك: تاريخ مدينة دمشق: ١٨/ ٤٤٥؛ تاريخ الطبري: ٤/ ٣٥١؛ الوافي بالوفيات: ١٤/ ١٢٧