يكى ديگر از شواهدى كه قاتل بودن يزيد را اثبات مى‌كند، سخنرانى معاويه فرزند يزيد است. وقتى يزيد مُرد، معاوية بن يزيد كه در توصيف او مى‌گويند جوان صالحى بوده است، در نخستين سخنرانى خود گفت: پدرم قاتل حسين عليه السلام است. جدّم غاصب خلافت بوده و من كارى به خلافت ندارم.

برخى از نويسندگان شيعه گفته‌اند كه او به رغم اين كه مردم را به سوى امام سجّاد عليه السلام راهنمايى نكرده است؛ اما شيعه بوده است. ولى نگارنده در شيعه بودن او تأمّل دارد. به هر حال او خلافت را نپذيرفته است.

ابن حجر مكّى در كتاب الصواعق المحرقه كه در دفاع از شيخين و ردّ بر شيعه نوشته چنين مى‌نگارد:

معاوية بن يزيد به ميان مردم نيامد و نماز جماعتى به امامت او برگزار نشد. او در امور حكومت دخالت نكرد و فقط چهل روز حاكميّت داشت. از ويژگى‌هايى كه بر خوبى او دلالت دارد اين است كه وقتى بر فراز منبر رفت، گفت:

إنّ هذه الخلافة حبل اللَّه وإنّ جدّي معاوية نازع الأمر أهله ومن هو أحقّ به منه علي بن أبي طالب، وركب بكم ما تعلمون ... ثم قلّد أبي الأمر وكان غير أهل له ونازع ابن بنت رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله؛