پس از شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام و صلح امام حسن عليه السلام، معاويه وارد مدينه منوّره شد. به او خبر دادند كه دختر عثمان گريه و زارى به راه انداخته است.

معاويه به خانه عثمان رفت و با آن دختر ملاقات كرد و پرسيد: چرا ناراحتى؟

گفت: به ياد پدرم افتاده‌ام و از تو كه هم اكنون به رياست رسيده‌اى، تقاضا مى‌كنم انتقام خون پدرم را بگيرى.

علماى اهل سنّت به صراحت نوشته‌اند كه معاويه در پاسخ دختر عثمان گفت:

اين حرف‌ها يعنى چه؟ ما مى‌خواستيم به رياست برسيم و اكنون هم، شما را از جهت مادى به خوبى تأمين كرده‌ايم و از تو مى‌خواهم ديگر از اين سخنان نگويى![١]

بنابراين، قتل عثمان بهانه‌اى بيش نبوده و كارهاى معاويه پس از قتل عثمان به انگيزه رياست بوده است.

خوارزمى در ادامه مى‌نويسد: نامه‌اى كوچك به پيوست آن نامه به سوى وليد ارسال شد. در آن نامه نوشته بوده است:

أمّا بعد، فخذ الحسين وعبداللَّه بن عمر وعبدالرحمان بن أبي بكر وعبداللَّه بن الزبير بالبيعة أخذاً عنيفاً ليست فيه رخصة، فمن أبى عليك منهم فاضرب عنقه وابعث إليّ برأسه، والسلام؛[٢]

از حسين، عبداللَّه بن عمر، عبدالرحمان بن ابى بكر وعبداللَّه بن زبير بيعتى سخت‌

[١] - ر. ك: تاريخ مدينة دمشق: ٥٩/ ١٥٥؛ البداية والنهايه: ٨/ ١٤١

[٢] - مقتل الحسين عليه السلام: ١/ ١٨٠ و ر. ك: تاريخ الطبري: ٤/ ٢٥٠؛ البداية والنهاية: ٨/ ١٥٧؛ الكامل في التاريخ: ٤/ ١٤؛ تاريخ ابن خلدون: ٣/ ١٩ و منابع ديگر