وضعيت فراماسونرى در جهان و نقش و چگونگى پيوند و هماهنگى آن با صهيونيسم و كمونيسم و همچنين مواضع اين سازمان در قبال اسلام و مسلمانان، تغييرات و تحولات سياسى، كودتاها، جنگ‌هاى محلى و منطقه‌اى از مقولات بسيار مهم و حساس به شمار مى‌رود.

اگر چه بعضى فراماسونرى را نهادى مسيحى دانسته‌اند، ولى حقيقت آن است كه اين جريان هيچ‌گونه تعلق دينى ندارد و يكى از جريان‌هاى مؤثر در گسترش سكولاريسم در جهان بوده است.

اين سازمان، اعضاى خود را از ميان كسانى برمى‌گزيند كه دعوى دانش و برترى دارند و دانش را براى تأمين منافع زندگى مادى خود مى‌خواهند. متأسفانه در دو قرن اخير بسيارى از سياستمداران و روشنفكران با چنين روحيه و خصلتى، با پيوستن به اين سازمان، خدمات فوق‌العاده‌اى به امپراتورى بريتانيا نموده، ضربه‌هاى سنگينى به مسلمانان وارد كرده‌اند. نفوذ در گروه‌ها و منحرف ساختن افكار و اهداف آنها، به شكست كشاندن نهضت‌ها و انقلاب‌ها، ايجاد درگيرى و اختلاف، تحريك حركت‌هاى تجزيه‌طلبانه و تحميل قراردادهاى استعمارى، بخشى از اقدامات اعضاى ايرانى اين سازمان بوده است.

انگليس با پايه‌گذارى فراماسونرى در ايران و تقويت و هدايت آن، سرانجام پس از چند دهه موفق شد رقباى خود را از صحنه خارج كند و به قدرت بلامنازع سياسى، اقتصادى و فرهنگى تبديل شود.

درباره پايه‌گذار و مؤسسان فراماسونرى در ايران اختلاف است. ميرزا محمدصالح شيرازى، ميرزا ابوالحسن‌خان ايلچى، ميرزا ملكم‌خان و عسكرخان ارومى از جمله كسانى هستند كه از آنان به عنوان نخستين فراماسون‌هاى ايرانى نام برده مى‌شود.

اين سازمان در دوران سلطنت ناصرالدين شاه پايه‌گذارى شد و ابتدا «فراموشخانه»