انگلستان شد. مأموريت‌هاى اساسى امينى عبارت بود از: اجراى اصلاحات ارضى (از بين بردن فئوداليسم پايگاه و حامى انگليس)، مبارزه با فساد (براى رسيدگى به وضع طبقات پايين و كاهش فاصله طبقاتى)، اصلاح وضع اقتصادى (ايجاد طبقه متوسط به‌عنوان پايگاه نفوذ سرمايه‌دارى و مصرف‌كننده كالا)، ايجاد فضاى باز سياسى (در جهت تحقق دموكراسى هدايت شده و گسترش سلطه بر كشور) و نزديكى به علما و روحانيان (به ابتكار شخصى او براى فريب مردم و تظاهر به اسلام، برخلاف نخست‌وزيران گذشته كه سعى در تظاهر به دورى از روحانيان و مذهب داشتند.)

دكتر امينى را كه به ظاهر از وجهه ملى برخوردار بود، بر سر كار آوردند. او در مجالس علما و محافل دينى شركت مى‌كرد، ولى در پنهان از سياست‌هاى آمريكا طرفدارى مى‌كرد ... با اين كار مى‌خواست نظر آقايان را به خود جلب كند. در كوچه‌هاى قم پياده و به سرعت از خانه اين آقا به خانه آن آقا راه مى‌رفت. وقتى با امام ملاقات كرد، ايشان هشدار داده بود:

«شما سر كار هستيد، مواظب باشيد! اگر ما احساس كنيم اتفاقى مى‌خواهد بيفتد، ساكت نخواهيم نشست!»[١]

اولين اقدام او براى ازبين بردن محدوديت در تصميم‌گيرى و مقابله با نفوذ انگليس، انحلال مجلس بود؛ مجلسى كه طى انتخاباتى در دوره شريف امامى از تعداد زيادى فئودال و عوامل انگليس تشكيل شده بود. به اين ترتيب، كليه مصوبات دولت وجهه قانونى يافت.

انتخاب رابط ويژه با آمريكا، به دليل عدم اعتماد به وزارت خارجه؛ بركنارى تيمور بختيار و انتصاب تيمسار پاكروان، كه به اعتدال شهرت داشت؛ آزادى تعدادى از زندانيان سياسى؛ توقف بازداشت‌ها و شكنجه و آزادى نسبى مطبوعات و احزاب‌غرب‌گرا؛ تصويب لايحه اصلاحات ارضى در هيئت دولت، كه بيش از يك دهه در دستور كار بود و زمينداران بزرگ مانع تصويب آن بودند، بخشى از اقدامات امينى در دوره نخست‌وزيرى بود.

آمريكا تلاش بسيارى براى تقويت و تثبيت دولت مورد نظر خود به عمل آورد، ولى به‌

[١]. على باقرى، خاطرات پانزده خرداد، ج ١، ص ٩٤