تحرك‌هاى نظامى عراق بر ضد ايران كمتر از چهار ماه پس از پيروزى انقلاب اسلامى در چهارم خرداد ١٣٥٨، با بمباران روستاهاى كردنشين آغاز شد. اين اقدام تحريك‌آميز با خويشتن‌دارى دولت جمهورى اسلامى ايران خنثى گرديد. عراق همچنين تهديدهاى جنگ‌طلبانه آشكار خود را بر ضد ايران و همزمان عمليات خرابكارانه خود در خطوط و ايستگاه‌هاى نفت و گاز و ساير تأسيسات اقتصادى ايران و پاسگاه‌هاى مرزى شدت بخشيد.

در دهم ارديبهشت ١٣٥٩ پنج تن از عاملان رژيم عراق به سفارتخانه ايران در لندن حمله كردند و اعضاى سفارت ايران را گروگان گرفتند و دو تن از آنان را به شهادت رساندند.

رژيم عراق افزون بر اين تحركات، اقدام به شناسايى مراكز و نقاط راهبردى ايران و ايجاد استحكامات نظامى در طول خطوط مرزى كرد. در نيمه شهريور ١٣٥٩ يكى از نقاط مرزى را به اشغال خود درآورد. عراق از فروردين ماه ١٣٥٨ تا شهريور ١٣٥٩، جمعاً ٦٣٦ مورد تجاوز زمينى و دريايى به مرزهاى ايران صورت داد.

هدف‌هاى تجاوز

با اوج گيرى اختلاف‌هاى دو كشور، صدام حسين اعلام كرد كه آماده است با زور، تمام اختلافات عراق با ايران را حل و فصل كند. او براى بهبود روابط با جمهورى اسلامى ايران، سه شرط تعيين كرد:

- خروج نيروهاى ايران از جزاير سه‌گانه خليج فارس؛

- به رسميت شناختن عربى بودن منطقه خوزستان، با نام مجعول «عربستان» وتجزيه اين استان؛

- واگذارى كامل اروند رود به عراق.