در زمانى كه رژيم شاه و حاميان خارجى او در حل قضيه ايران به بن‌بست رسيده بودند، ماه محرم فرا رسيد و فرصتى تاريخى براى گسترش مبارزات و ايجاد جهش در روند انقلاب پديد آمد. حضرت امام در پيامى به مناسبت آغاز ماه محرم، خطوط كلى مبارزه را تبيين و در واقع شعارها، اهداف و برنامه‌هاى پيش‌روى انقلاب و مردم را تعيين كردند. محور پيام اين بود كه شاه بايد برود و كار شاه تمام است.

حركت‌هاى خودجوش مردمى و ابتكارها و شعارهاى جالب، آن‌چنان رژيم را در فشار قرار داد كه قدرت تصميم‌گيرى، كنترل و مقابله با جريان انقلاب را به طور كامل از دست داد.

اجتماعات شبانه در پشت‌بام‌ها، شعارنويسى‌ها، توزيع گسترده اعلاميه‌ها، نوارها، جلسات عزادارى با مضامين سياسى- انقلابى، راهپيمايى‌هاى شبانه در قالب دسته‌هاى عزادارى، شرايط كاملًا ويژه‌اى را به وجود آورده بود.

راهپيمايى و نظم و انسجام مردم در روزهاى تاسوعا و عاشورا در تاريخ مبارزات مردم ايران بى‌سابقه بوده است. در تهران حدود سه ميليون نفر (از حدود شش ميليون جمعيت تهران و حومه آن) و در كل كشور حدود شانزده ميليون نفر، در اين حركت تاريخى شركت داشتند. مردم، بسيارى از مجسمه‌هاى شاه و رضا شاه را در شهرهاى مختلف به زير كشيدند.

مرگ بر شاه؛ درود بر خمينى؛ ما همه سرباز توايم خمينى، گوش به فرمان توايم خمينى؛ اين است شعار ملت، خدا، قرآن، خمينى؛ استقلال، آزادى جمهورى اسلامى مهم‌ترين شعارهاى مردم بود.

در پايان اين اجتماع عظيم، قطعنامه‌اى در هفده بند منتشر شد كه در واقع بازگوكننده خواست مردم و اراده آنان در تداوم مبارزه تا پيروزى نهايى بود. شهيد دكتر بهشتى، سخنران‌