آشنايى با انقلاب اسلامى ايران - منصورى، جواد - الصفحة ٢٠٤
افزايش آگاهى سياسى- اجتماعى مردم، بهويژه نسل جوان، در تجزيه و تحليل تحولات جامعه ايران ناديده گرفته شده بود.[١]
دستگاههاى اطلاعاتى و امنيتى تصور مىكردند به دنبال سالها مبارزه با فرهنگ اسلامى، تبليغ بر ضد روحانيان، جلوگيرى از فعاليتهاى سياسى، سركوب و كشتار مخالفان، تبليغات گسترده براى ترويج شاهپرستى و بازگشت به فرهنگ ايران باستان، اسلامزدايى و ترويج فرهنگ و ارزشهاى فاسد غرب، به آسانى مىتوانند به حيات و حاكميت خود ادامه دهند.
دانشگاهها و دانشجويان به تدريج با جريانها و مراكز دينى مرتبط شدند و تحول دور از انتظارى اتفاق افتاد كه بيش از يك قرن دولتهاى استعمارى و پهلوى براى جلوگيرى از تحقق آن تلاش مىكردند. پيوند دانشجو و طلبه به دعوت حضرت امام، تحول كيفى در روند مبارزه و انقلابى شدن فضاى سياسى، مقدمه انفجارى شد كه ديگر كنترل آن براى رژيم مقدور نبود. تشكيلات سراسرى و اعلام نشده نهادهاى مذهبى و تشكلهاى دانشجويى، محور فعاليتها و مبارزات انقلابىگرديد؛ پديدهاى كه نه تنها رژيم شاه، بلكه عوامل قدرتهاى استكبارى هم ابزارى براى مقابله با آن در اختيار نداشتند.
با آغاز فعاليتهاى گسترده تشكيلات خودجوش مردمى، نوارها و اعلاميههاى امام در كمتر از ٤٨ ساعت پس از دريافت از نجف و پاريس (در نيمه دوّم سال ١٣٥٧) در سراسر كشور و حتى غالب روستاها پخش مىشد. در حالى كه سازمانهاى سياسى با سابقه سى ساله و با امكانات گسترده، توانايى چنين فعاليتى را حتى در سطح شهرهاى بزرگ هم نداشتند!
درگذشت دكتر على شريعتى
درگذشت مشكوك دكتر شريعتى[٢] در خردادماه ١٣٥٦، با توجه به سوابق و موقعيت وى و
[١]. براى مطالعه بيشتر بنگريد به: جيمز ا. بيل، شير و عقاب، فصل آخر
[٢]. على شريعتى در سال ١٣١٢ در دهكده مزينان از توابع مشهد متولد شد. پدرش محمدتقى شريعتى اولين معلم او بود. وىتحصيلات متوسطه را در يكى از دبيرستانهاى مشهد به پايان رساند و سپس به دانشسراى تربيت معلم راه يافت. در ١٣٣٢ ليسانس ادبيات گرفت. در سال ١٣٣٨ به دانشگاه سوربن فرانسه رفت و در سال ١٣٤٣ در رشته زبانشناسى تطبيقى دكترا گرفت. فعاليتهاى سياسى خود را پس از كودتاى ٢٨ مرداد ٣٢ در نهضت مقاومت آغاز كرد و در سال ١٣٤٠ به نهضت آزادى پيوست. در سالهاى ٤٧ تا ٥٢ در حسينيه ارشاد و دانشگاهها تدريس و سخنرانى داشت. در سال ١٣٥٢ توسط ساواك بازداشت و تا سال ٥٤ در زندان بود. وى در ٢٩ خرداد ١٣٥٦ بر اثر حمله قلبى در لندن درگذشت