شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢٤٩ - پوشيدن لباس سياه در ايام حزن بر اهل بيت عليهم السلام

هنگامى كه امام حسين عليه السلام شب عاشورا اصحاب خود را جمع كرد و اذن داد از تاريكى شب استفاده كرده و كربلا را ترك كنند اصحاب در جواب امام عليه السلام چگونه عمل كردند؟

بسمه تعالى: بنى هاشم بلند شدند و گفتند: «

لَم نفعل لنبقى بعدك لا أرانا اللَّه ابدا؛[١]

هيچ كارى نمى‌كنيم تا اينكه بعد از تو زنده بمانيم، و خدا اين روز را برايمان نياورد».

ابوالفضل العباس عليه السلام بلند شد و گفت: «

فَماذا نَقُولُ لِلنّاسِ إذا رَجَعْنا الَيْهِم، انّا تَرَكْنا سَيِّدَنا، وَابْنَ سَيِّدِنا وَعِمادَنا ... وَفَرَرْنا عَنْهُ رَغْبَةً فِى الْحَياةِ مَعاذَ اللهِ بَلْ نَحْيا بِحَياتِكَ وَنَمُوتُ مَعَكَ؛[٢]

پس به مردم چه بگويم زمانى كه برگشتم، بگويم: سرور و سالار پسر سيد و آقايى كه به او اعتماد داشتيم را رها كرده و براى حفظ جان خودمان فرار كرديم، پناه مى‌برم به خدا از اين كار بلكه با شما زنده‌ايم و با شما خواهيم مرد».

فرزندان عقيل بلند شدند و گفتند: «

.... لا وَاللهِ ما نَفْعَلُ وَلكِنْ نَفْدِيكَ أنْفُسَنا وَأمْوالَنا وَأهْلُنا، نُقاتِلُ مَعَكَ حَتّى نَرِدَ مَوْرِدَكَ، فَقَبَّح اللهُ الْعَيْشَ بَعْدَك؛[٣]

به خدا قسم ما اين كار را انجام نخواهيم داد، بلكه خودمان و اموالمان و اهل و عيالمان را فداى تو مى‌كنيم، در ركاب شما به جنگ و نبرد

[١]. روضة الواعظين، ص ١٨٣؛ تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ٣١٨؛ مقتل الحسين، الازدى، ص ١٠٩.

[٢]. مقاتل الطالبين، ص ٧٤؛ ابناء الرسول في كربلاء، ص ١١٨.

[٣]. روضة الواعظين، ص ١٨٣؛ الارشاد، شيخ مفيد، ج ٢، ص ٩٢؛ مقتل الحسين، الازدى، ص ١٠٩.