شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٥٠ - استحباب زيارت(قبر پيامبر صلى الله عليه و آله و اولياى خدا عليهم السلام)

وقال في شرحه: ما يستفاد من الحديث وفيه التبرّك بآثار الصالحين‌[١]؛

سهل بن سعد گويد: زنى پيراهنى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آورد و گفت:

يا رسول اللَّه صلى الله عليه و آله من اين پيراهن را به دست خودم دوخته‌ام، خواهش مى‌كنم اين هديه را قبول بفرمائيد و حضرت آن لباس را پوشيدند و به جمع اصحاب حاضر شدند، مردى گفت: اى رسول خدا صلى الله عليه و آله لباس را به من بدهيد؟ پيامبر صلى الله عليه و آله نيز قبول كردند و آن لباس را به سائل عطا كردند، مردم گفتند: اى مرد كار خوبى نكردى. مى‌دانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سؤال هيچ سائلى را رد نمى‌كند چرا چنين كردى؟ گفت: واللَّه من اين پيراهن را براى اينكه كفنم باشد در خواست كردم. سهل گويد: عاقبت آن مرد در همان لباس دفن شد. ابن حجر مى‌گويد: در روايت پسر غسان اينگونه وارد شده كه آن مرد گفت: منظور من از درخواست اين پيراهن، بركت جستن به پيراهنى بود كه پيغمبر صلى الله عليه و آله پوشيده، و در شرح اين روايت گفته: از اين حديث تبرك جستن به آثار صالحان استفاده مى‌شود».

٤. «

أراد معاوية بن أبي سفيان أن يشتري من كعب بن زهير بردة رسول اللَّه صلى الله عليه و آله الّتي ألقاها عليه بعد إسلامه بعشرة آلاف درهم، فأبى كعب وقال: ما كنت لأوثّر بثوب رسول اللَّه أحداً. فلمّا مات بعث معاوية

[١]. صحيح البخارى، ج ٧، ص ٨٢؛ فتح الباري، ١٤٤/ ٣، ٢٨ باب من استعد الكفن في زمن النبي صلى الله عليه و آله فلم ينكر عليه، ذيل الحديث ١٢٧٧.