شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٦٨ - مسئله عزادارى

و حاكم نيشابورى نقل مى‌كند: وقتى امام حسين عليه السلام يك ساله بوده، ام الفضل دختر حارث مى‌گويد:

روزى نبى مكرم صلى الله عليه و آله وارد شد و امام حسين عليه السلام را روى زانوانش نشاند و ديدم از چشمانش قطرات اشك جارى شد، عرض كردم:

«يا نبي اللَّه بأبي أنت وأمّي ما لك؟ قال أتاني جبرئيل عليه الصلاة والسلام فأخبرني إنّ أمّتي ستقتل إبني هذا، فقلت: هذا؟ فقال نعم وأتاني بتربة من تربته حمراء

». پدر و مادرم فداى تو باد، تو را چه شده است؟ فرمودند: جبرئيل آمد و به من خبر داد: امت تو در آينده اين فرزندت را خواهند كشت، وبعد مقدارى از خاك قرمز كربلاء را به من داد.[١] اهل سنت سيره پيامبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله را حجت و لازم الاتباع مى‌دانند؛ يعنى اگر در سيره و روش آن حضرت احراز گردد كه فعلى را انجام مى‌دادند با عدم وجود معارض، آن را تكليف مى‌دانند.

به گواهى متون اهل سنت، عزادارى براى اهل بيت عليهم السلام سابقه‌اى به درازاى تاريخ اسلام دارد و به حيات پيامبر صلى الله عليه و آله و سيره آن بزرگوار برمى‌گردد. منابع تاريخى اهل سنت به وضوح اين نكته را بيان نموده‌اند كه آن حضرت نخستين فردى بود كه از شهادت فرزندش حسين بن على عليه السلام‌

[١]. هذا حديث صحيح علي شرط الشيخين. اين روايت بر مبناي صحيح مسلم و صحيح بخاري، صحيح است.( المستدرك علي الصحيحين للحاكم النيشابورى، ج ٣، ص ١٧٦)