شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ١٦١

بعضى مى‌گويند اين شعائرى كه امروز وجود دارد، در زمان ائمه عليهم السلام نبوده است و يك عادت است، نه عملى كه ائمه عليهم السلام آن را انجام مى‌دادند؟

بسمه تعالى: شيعيان در زمان ائمه عليهم السلام در حال تقيه بودند و به قدر امكان، مظاهر عزا را برگزار مى‌كردند و عدم وجود شعائر به دليل آن بود كه اين امكان براى شيعه وجود نداشت كه اين اعمال را انجام دهد و اگر براى شيعيان ممكن بود، آن را برگزار مى‌كردند. اگر تاريخ را بررسى كنيد خواهيد يافت كه شيعيان چگونه در مشكل بودند، وليكن به هر شكل ممكن از عقايد خود دفاع مى‌كردند و هر آنچه را كه مى‌توانستند در جهت حفظ شعائر انجام دهند، كوتاهى نمى‌كردند و دليل آن، رسيدن اين مراسم به ماست. هر چيزى كه داخل در عنوان جزع باشد مستحب است وعمل به شعائر بهترين عمل جهت تقرب به خداست «

وذلك من يعظم شعائر اللَّه فإنّها من تقوى القلوب»[١].

قالَ الرِّضا عليه السلام: مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً يُحْيى‌ فِيهِ أَمْرُنا لَمْ يَمُتْ قَلْبُهُ يَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ؛[٢]

امام رضا عليه السلام فرمود: هركس در مجلسى بنشيند كه در آن، امر (و خط و مرام ما) احيا مى‌شود، دلش در روزى كه دل‌ها مى‌ميرند، نمى‌ميرد.

قالَ الرِّضا عليه السلام:... فَعَلى‌ مِثْلِ الْحُسَيْنِ فَلْيَبْكِ الْباكُونَ فَإِنَّ الْبُكاءَ عَلَيْهِ‌

[١]. سوره‌ى حج، آيه‌ى ٣٢.

[٢]. بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٢٧٨.