شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٤٦٦ - خادم بودن بر سيدالشهدا عليه السلام شرف است

بگو خادم سيدالشهدا عليه السلام هستم‌

خادم بودن بر سيدالشهدا عليه السلام شرف است‌

حجت الاسلام اسماعيلى مى‌گويد: خدمت فقيه مقدس، مرحوم ميرزا جواد تبريزى قدس سره رسيدم. از آنجا كه چندين سال خدمت ايشان افتخار شاگردى را داشتم، تا مرا ديدند بسيار خوشحال شدند و مرا در كنار خود نشاندند و سؤال كردند: «شيخ! كجا هستى، پيدايت نيست؟» گفتم: «آقا جان! من به تبريز رفته‌ام و آنجا مستقر شده‌ام.» سؤال كردند: «چكار مى‌كنى؟» گفتم: «آقا! عمده‌ى وقتم صرف منبر مى‌شود.» مرحوم ميرزا قدس سره از من سؤال كرد: «اگر از تو سؤال كنند در تبريز چه مى‌كنى، چه جواب مى‌دهى؟» كمى به فكر فرو رفتم گفتم: «خطابه مى‌خوانم و آخوندى مى‌كنم.» ايشان قدس سره به من گفت: «شيخ! هر كه از تو سؤال كرد در تبريز چه مى‌كنى، بگو من خادم امام حسين عليه السلام هستم و خادم بودن براى سيدالشهدا عليه السلام، شرف است و منزلت والايى دارد. خوشا به حالت كه به سيدالشهدا عليه السلام خدمت مى‌كنى، آينده‌ى تو تضمين شده است. مرا از دعاى خير فراموش نفرما، خداوند به عزت تو بيفزايد.» شيخ اسماعيلى مى‌گويد: مدتى گذشت، يك روز اواخر شب در تبريز مجلسى داشتم، بعد از پايان مجلس به طرف منزل حركت كردم، ديدم عده‌اى جوان جلوى راهم را گرفتند و چون ديدند معمم هستم، به خاطر حس جوانى شروع به استعمال الفاظى كردند كه حاكى از تمسخر آنها بود.

بعد از آنكه به آنان نزديك شدم يكى از آنها با حالت تمسخر گفت: «شيخ! چه‌