شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٣٢٦ - اهميت دادن مرحوم ميرزا قدس سره به زيارت عاشورا

مجالس اهميت دهيد و از آن دفاع كنيد، نتيجه‌ى خوبى در فرزندان خود خواهيد ديد،

ان شاء اللَّه تعالى.

به علت تعهد و ارادت به خاندان اهل بيت عليهم السلام عادت كرده‌ايم كه مراسم مذهبى به‌پا داريم؛ چه مراسم جشن و شادى و چه مراسم عزادارى بر ارواح پاك آن بزرگواران. ديده مى‌شود كه سخنرانان مذهبى سخن خود را اين‌گونه شروع مى‌كنند: «يا لَيْتَنا كُنّا مَعَكُمْ فَنَفُوزَ وَاللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً؛

اى كاش ما با شما بوديم پس رستگار مى‌شديم- قسم به خدا- رستگارى بزرگى ....»، و چنان كه معلوم است از كلمه‌ى «ليت» براى آرزو كردن استفاده مى‌شود، بنابراين سؤال ما اين است كه آيا فاصله‌ى زمانى طولانى ما و زمان حضرت سيدالشهدا عليه السلام، دليل كافى براى كمك نكردن به آن حضرت است يا اينكه ما هنوز تكليف به كمك كردن داريم، و در اين برهه از زمان چگونه مى‌توانيم اين تكليف را ادا كنيم؟

بسمه تعالى: همگى و در هر زمانى تكليف به يارى كردن داريم، وليكن يارى در زمان امام حسين عليه السلام با يارى در اين زمان متفاوت است. يارى آن بزرگوار اكنون عبارت است از يادآورى جهاد و مظلوميت او با هر وسيله‌ى ممكن؛ زيرا دين از همه چيز عزيزتر است و انبيا و امامان عليهم السلام وجود پاك و مطهر خود را در راه بقاى دين تقديم نمودند. بلى! ما هيچ‌گاه به مقام افرادى كه در ركاب حضرت عليه السلام به شهادت رسيدند، نمى‌رسيم، از اين رو آرزو