شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٣٠١ - پوشيدن لباس سياه در ايام حزن بر اهل بيت عليهم السلام

كتب اربعه تدوين شد كه هم اكنون اين كتب؛ يعنى الكافى، تهذيب، استبصار، من لا يحضره الفقيه منبع مراجعه‌ى علماى بزرگ مى‌باشد.

از زمان غصب خلافت و تخلف از فرامين رسول خدا صلى الله عليه و آله، هجوم به خانه‌ى حضرت فاطمه‌ى زهرا عليها السلام، خانه نشين كردن امام شيعيان، على بن ابى طالب عليه السلام و تبعيد ياران راستين اسلام، فشار بر شيعيان و مخلصين درگاه اهل بيت عليهم السلام به واسطه‌ى مخالفين روز به روز بيشتر شد و عرصه را بر شيعيان تنگ‌تر كردند. در شام كه دورترين نقطه‌ى خلافت اسلامى بود بنى‌اميه لعنة اللَّه عليهم ريشه دواند و قدرت گرفت و جانشين رسول خدا صلى الله عليه و آله را بر روى منابر مورد لعن قرار داده و با به شهادت رساندن دخت رسول خدا صلى الله عليه و آله فاطمه‌ى زهرا عليها السلام و على بن ابى طالب عليه السلام، وصى برحق رسول اكرم صلى الله عليه و آله هرآنچه كه توانستند بر سر اسلام آوردند. به طورى كه دو ريحانه‌ى رسول خدا صلى الله عليه و آله، امام حسن و امام حسين عليهما السلام را با بدترين آزارها به شهادت رساندند.

امام باقر عليه السلام فرمود:

ذلت و خوارى شيعه، بلاى مهم و كشتار، پس از شهادت امام حسن عليه السلام و در زمان معاويه اتفاق افتاد. در هر شهرى شيعيان ما را مى‌كشتند و دست و پاى افراد را، حتى به گمان شيعه بودن آنان، قطع مى‌كردند. هركسى به ما اظهار محبت مى‌نمود، به زندان مى‌رفت. اموالش را غارت، و خانه‌اش را خراب مى‌كردند و اين بلا و مصيبت ادامه داشت، تا آنكه زمان ابن زياد و