شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٣٢٤ - اهميت دادن مرحوم ميرزا قدس سره به زيارت عاشورا

چگونه باور كنيم كه هنگام شهادت سيدالشهدا عليه السلام، خورشيد كسوف پيدا كرد؟ با توجه به اينكه روايت شده كسوف، نشانه است و بر مرگ احدى واقع نمى‌شود؟

بسمه تعالى: آنچه در روايت وارد شده است كه: «

إنّ الشّمس والقمر آيتان لا تنكسفان لموت احد»[١]

خورشيد و ماه دو نشانه هستند و به خاطر مرگ شخصى كسوف واقع نمى‌شود؛ ناظر به موت متعارف مى‌باشد، چنانچه پيامبر صلى الله عليه و آله در مرگ فرزندش ابراهيم فرمود: «

لاتنكسفان لموت أحد وحياة أحد لا بالقتل والشّهادة

»؛ خورشيد و ماه نمى‌گيرند براى مرگ و يا به دنيا آمدن شخصى، چه آن مرگ به قتل باشد يا شهادت. پيامبر صلى الله عليه و آله اين سخن را فرمود چون مى‌خواست باب ادعا را ببندد. وليكن قضيه‌ى سيدالشهدا عليه السلام و ساير ائمه عليهم السلام، قضيه‌ى عامه و مصيبت تمام اسلام است و تمام مؤمنين را عزادار كرد و از اين رو احياى ذكر ائمه عليهم السلام از شعائر مذهب محسوب مى‌شود و مظلوميت آنان بر تمام عالم اثر مى‌گذارد و از اين طريق خداوند متعال اراده كرده كه مظلوميت آنان را آشكار كند و مانند همين مورد براى يحيى نبى عليه السلام رخ داد كه در روايت دارد، آسمان گريه كرد بر كشته شدن يحيى نبى عليه السلام. در شهادت امام حسين عليه السلام فقط كسوف واقع نشد؛ بلكه نشانه‌هاى ديگرى نيز واقع گرديد كه بعد از شهادت حضرت عليه السلام نمايان شد، از جمله هر سنگى از روى زمين برداشته شد زير آن خون مشاهده گرديد و

[١]. الانتصار، ص ١٧٣؛ الخلاف، ج ١، ص ٦٧٨؛ المعتبر، ج ٢، ص ٣٢٨.