شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ١٠٢

قاتلين امام حسين عليه السلام را».

ثواب شهداء كربلا:

«يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ يَكُونَ لَكَ مِنَ الثَّوَابِ مِثْلُ مَا لِمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ الْحُسَيْنِ فَقُلْ مَتَى مَا ذَكَرْتَهُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً؛[١]

اى پسر شبيب اگر دوست دارى ثواب كسى را كه در ركاب سيدالشهدا عليه السلام شهيد شد ببرى هرگاه ياد امام حسين عليه السلام افتادى بگو اى كاش با آنها بودم و به سعادتى عظيم مى‌رسيدم».

بلند مرتبه ترين مكان در بهشت:

«يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَكُونَ مَعَنَا فِى الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَافْرَحْ لِفَرَحِنَا وَعَلَيْكَ بِوَلايَتِنَا فَلَوْ أَنَّ رَجُلًا أَحَبَّ حَجَراً لَحَشَرَهُ اللَّهُ مَعَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ؛[٢]

اى پسر شبيب اگر دوست دارى ما را در مقامات والايى از بهشت ملاقات كنى پس غمگين باش به غمگينى ما و خوشحال باش با خوشحالى ما و بر ولايت ما ملازم باش و اگر مردى سنگى را دوست داشته باشد خدا را با آن محشور خواهد كرد روز قيامت».

ابى هارون مكفوف مى‌گويد داخل بر امام صادق عليه السلام فرمود:

انشدنى‌

(بخوان) خواندم، فرمود: نه، بخوان به نحوى كه بين خود مى‌خوانيد كه بر مردم مى‌خوانى و در نزد قبر سيدالشهداء عليه السلام،

لا، كَما تَنْشِدُونَ وَكما تَرْثِيه‌

[١]. امالى، صدوق، ص ١٩٣؛ اقبال الاعمال، ج ٣، ص ٣٠.

[٢]. امالى، صدوق، ص ١٩٣.