شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٦٥ - مسئله عزادارى
متعرض بعضى از آنها شديم[١].
با توجه به احاديث منقول در متون اهل سنت و گفتار آنها در خصوص احاديث بخارى و مسلم (كه اگر حديثى در مسلم و يا بخارى وارد شد دال بر آن است كه آن حديث متفق عليه است و مىتوان بدان عمل نمود زيرا كه روايت صحيح است) ديگر بهانهاى براى شبهه افكنى باقى نمىماند.
روشن است كه علاقه زياد و عشق و محبت به اين كار فرمان مىدهد و اين نوعى احترام و بزرگداشت است و مردم به تناسب شوقشان حالات متفاوتى دارند. بعضىها وقتى قبر را مىبينند، بىاختيار به سمت آن مىشتابند، برخى هم با تاخير و درنگ رفتار مىكنند.
مسئله عزادارى
عزادارى شيعه براى اولياى خدا كه ائمه اثنى عشر عليهم السلام و اولادشان مىباشند سنّتى حسنه است كه خود رسول خدا صلى الله عليه و آله بر جاى گذاشت و اهل سنت در متون خود بدان اعتراف دارند:
عايشه نقل مىكند كه:
حضرت سيدالشهداء امام حسين عليه السلام هنگامى بر رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد
[١]. صحيح مسلم، ج ١، ص ١٥١؛ ج ٣، ص ٦٥؛ تاريخ بغداد، خطيب بغدادى، ج ١، ص ١٤٦؛ تاريخ الشام، ابن عساكر، ج ٦، ص ١٠٨؛ المنتظم، ابن جوزى، ج ٥، ص ٩٩؛ سنن ابن داود، ج ٢، ص ٧٢؛ صحيح بخارى، ج ٢، ص ٢٤٧.