شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ١٢٢

اختصاص به كرامت داده و مختص به وصيت نمودى! (يعنى ما را وصى پيامبرت قرار دادى) وعده‌ى شفاعت دادى و علم به گذشته و آينده را به ما عطا فرمودى، و قلوب مردم را مايل به سوى ما نمودى. من، برادران و زائرين قبر پدرم، حسين عليه السلام را بيامرز، آنان كه اموالشان را انفاق كرده و ابدانشان را به سختى انداخته به جهت ميل و رغبت در احسان به ما، و به اميد آنچه در نزد تست به خاطر صله و احسان به ما، و به منظور ادخال سرور بر پيغمبرت صلى الله عليه و آله، و به جهت اجابت كردنشان به فرمان ما و به قصد وارد نمودن خشم بر دشمنان ما.

اينان اراده و نيتشان از اين ايثار، تحصيل رضا و خشنودى تو است پس تو هم از سوى ما اين ايثار را جبران كن و به واسطه‌ى رضوان، احسانشان را جوابگو باش و در شب و روز حافظ و نگاهدارشان بوده و اهل و اولادى كه از ايشان باقى مانده‌اند را بهترين جانشينان قرار بده و مراقب و حافظشان باش و شر و بدى هر ستمگر عنود و منحرفى را از ايشان و از هر مخلوق ضعيف و قوى خود كفايت نما و ايشان را از شر شياطين انسى و جنى حفظ فرما، و عطا كن به ايشان برترين چيزى را كه در دور بودنشان از اوطان خويش، از تو آرزو كرده‌اند و نيز به ايشان ببخش برتر و بالاتر از آنچه را كه به واسطه‌اش ما را بر فرزندان، اهل و نزديكانشان اختيار كردند. بار خدايا! دشمنان ما به واسطه‌ى خروج بر ايشان آنان را مورد ملامت و سرزنش قرار دادند اما اين حركت دشمنان، ايشان را از تمايل به ما باز نداشت و اين ثبات‌