شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢٤٧ - پوشيدن لباس سياه در ايام حزن بر اهل بيت عليهم السلام

روايتى كه مى‌گويد: امام حسين عليه السلام به ياران خود اجازه‌ى بازگشت دادند و از آنان خواستند تا از تاريكى شب استفاده كنند و بروند، تا چه اندازه‌اى صحيح است و اگر روايت صحيح است، آيا با اين فرمايش، تكليفِ به يارى حضرت، برداشته شد؟

بسمه تعالى: بر فرض صادر شدن اين فرمايش از امام حسين عليه السلام، منظور اين بود كه وجوب يارى آن حضرت كه در نتيجه‌ى بيعت، واجب شده بود، رفع گردد، و گرنه يارى پيامبر يا امام عليه السلام حكم شرعى الهى است، كه قابل رفع نمى‌باشد. نكته‌ى ديگر اينكه بعدها گفته نشود كه امام عليه السلام اصحابش را مجبور به جنگ و مرگ كرد و خلاصه اينكه امام عليه السلام داناتر به گفته‌ى خويش است وآنچه فرمودند، مصلحت بوده و فرمايش امام اين بود:

فَإنّى لا اعْلَمُ أَصْحاباً اوْفى‌ وَابَرّ مِنْ أَصْحابي وَلا أَهْلَ بيتٍ أَوْفى‌ وَأَبَرّ مِنْ أَهْلِ بَيْتي فَجَزاكُمُ اللَّهُ عَنّي خَيْرَ الجَزَاءِ عَلى‌ وَأنّى لَاظِنُ يَوماً مِن هولآءِ إنَّ هذا اللّيل قد غَشيَكُم فَاتَّخذُوهُ جَملا، وَلِياخُذْ كلُّ رجلٍ مِنْكم بِيَدِ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ بيتي وَتَفَرَّقُوا في سوادِ هذا اللّيل إِنَّ هوُلآءِ القوم لا يُريدون غَيْري‌؛[١]

من اصحابى وفادارتر و اهل بيتى وفادارتر از شما نيافتم ... از تاريكى شب استفاده كنيد و هركدام يكى از اهل بيت مرا با خود ببرد و از منطقه دور شود، كسى با شما كارى ندارد، دشمن مرا مى‌خواهد.

[١]. الكامل فى التاريخ( ابن الاثير)، ج ١، ص ٥٥٩.