شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٢٥١ - پوشيدن لباس سياه در ايام حزن بر اهل بيت عليهم السلام

بقيه اصحاب گفتند: «

وَاللهِ لا نُفارِقُكَ وَلكِنَّ انْفُسَنا لَكَ الْفِداء؛[١]

به خدا قسم از شما جدا نخواهم شد، بلكه جان خود را فداى شما خواهم كرد».

محمد بن بشير حضرى: در جواب امام عليه السلام گفت: فرزندش در رى دستگير شده بود امام اجازه داد ميدان را ترك كند. «

رَحِمَكَ اللهُ انْتَ فِى حِلٍّ مِنْ بَيْعَتِى فَاعْمَلْ فِى فَكاكِ ابْنِكَ فقال: اكَلَتْنِى‌السِّباعُ حَيّاً انْ فارَقْتُكَ؛[٢]

خدا تو را مورد رحمت خويش قرار دهد، بيعتم را از تو برداشتم، و تو براى آزادى فرزندت اقدام كن. پس محمد بن بشير گفت: گرگ‌هاى بيابان مرا زنده، زنده بخورند، اگر از شما جدا شوم».

آيا صحيح است كه امام حسين عليه السلام در شب عاشورا بيعت خود را از اصحاب و اهل بيتش برداشت و از آنان خواست با استفاده از تاريكى شب از منطقه‌ى كربلا دور شوند؟

بسمه تعالى: به نقل از امام سجاد عليه السلام، امام حسين عليه السلام شب عاشورا، تمام اصحاب خود را جمع كرد و خطبه‌اى براى آنها خواند:

«أثنى على اللَّه تعالى أحسن الثناء، وأحمده على السرّاء، اللّهمّ إنّي أحمدك على أن أكرمتنا بالنبوّة وعلّمتنا القرآن، وفقّهتنا في الدين،

[١]. تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ٣١٨؛ مقتل الحسين عليه السلام، الازدى، ص ١١٠.

[٢]. بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٣٩٤؛ العوالم، ص ٢٤٤؛ لواعج الاشجان، ص ١٢٠.