جهاد اسلامى در عصر حاضر
(١)
شناسنامه
٤ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
آغاز سخن
٩ ص
(٤)
چه كار بكنيم
١٥ ص
(٥)
پناه بردن بخون
١٨ ص
(٦)
جهاد اسلامى
١٩ ص
(٧)
كتاب حاضر
٢٣ ص
(٨)
فصل اول تشريع جهاد
٢٤ ص
(٩)
هدف جهاد
٣٢ ص
(١٠)
فصل دوم فضيلت جهاد
٣٨ ص
(١١)
خاتمه در معناى لفظ شهيد
٤٥ ص
(١٢)
فصل سوم مذمت ترك و فرار از جهاد
٤٦ ص
(١٣)
داستان جالب
٥٢ ص
(١٤)
فرار از جهاد در روايات
٥٤ ص
(١٥)
انگيزه هاى ترك جهاد
٥٦ ص
(١٦)
فصل چهارم تاكيد قرآن بر جهاد
٦٠ ص
(١٧)
فصل پنجم پايدارى تا چه وقت
٦٧ ص
(١٨)
فصل ششم تعدى ممنوع
٧١ ص
(١٩)
فصل هفتم عناصر پيروزى
٧٥ ص
(٢٠)
فصل هشتم جهاد مالى
٨٢ ص
(٢١)
فصل نهم جهاد ابتدايى و شرط آن
٨٦ ص
(٢٢)
مقدمه
٨٦ ص
(٢٣)
يك موضوع مهم
٨٧ ص
(٢٤)
فصل دهم جهاد دفاعى
٩٦ ص
(٢٥)
الف از طريق شيعه
١٠٨ ص
(٢٦)
ب از طريق اهل سنت
١١٤ ص
(٢٧)
دلايل وجوب مبارزه
١١٨ ص
(٢٨)
فصل يازدهم جهاد با اهل كتاب و بحث جزيه
١٢٣ ص
(٢٩)
آثار ذمه
١٣٤ ص
(٣٠)
توجه
١٣٥ ص
(٣١)
فصل دوازدهم جهاد در راه مستضعفين
١٣٦ ص
(٣٢)
فصل سيزدهم جهاد با باغيان
١٤١ ص
(٣٣)
فرق ميان باغى و محارب
١٤٦ ص
(٣٤)
فصل چهاردهم جهاد با طايفه باغيه
١٥٣ ص
(٣٥)
فصل پانزدهم جهاد با منافقين
١٥٧ ص
(٣٦)
فصل شانزدهم موارد دفاع از اشخاص
١٥٩ ص
(٣٧)
فصل هفدهم جهاد عقلى و قرآنى
١٦٣ ص
(٣٨)
فصل هجدهم اسيران جنگى
١٦٥ ص
(٣٩)
فصل نوزدهم پيمانها و قراردادها
١٧١ ص
(٤٠)
تحت حمايگى و امان
١٧٤ ص
(٤١)
فصل بيستم مهادنه
١٨٠ ص
(٤٢)
فصل بيست و يكم غنايم جنگى
١٨٨ ص
(٤٣)
فصل بيست و دوم مرابطه
١٩٨ ص
(٤٤)
فصل بيست و سوم هجرت
٢٠٠ ص
(٤٥)
هجرت مسلمانان افغانى
٢٠٢ ص
(٤٦)
فصل بيست و چهارم جهاد در حرم و ماههاى حرام
٢٠٩ ص
(٤٧)
فصل بيست و پنجم محارب و مفسد
٢١٢ ص
(٤٨)
فصل بيست و ششم ابعاد جهاد
٢١٥ ص
(٤٩)
1 - بعد نظامى جهاد
٢١٦ ص
(٥٠)
2 - بعد علمى و فنى جهاد
٢١٧ ص
(٥١)
3 - بعد تداركاتى جهاد
٢١٨ ص
(٥٢)
3 - بعد تداركاتى جهاد
٢٢٠ ص
(٥٣)
4 - بعد خدماتى
٢٢٢ ص
(٥٤)
5 - بعد اقتصادى
٢٢٣ ص
(٥٥)
6 - بعد فرهنگى
٢٢٥ ص
(٥٦)
الف - جهت دادن به مسير مبارزات
٢٢٥ ص
(٥٧)
ب - ارشاد مسلمانان به اهميت مبارزه
٢٢٦ ص
(٥٨)
ج - تبليغات
٢٢٩ ص
(٥٩)
د - آگاهى از تبليغات دشمن
٢٣٠ ص
(٦٠)
7 - بعد ادارى و خدماتى
٢٣٢ ص
(٦١)
8 - بعد اجتماعى جهاد
٢٣٣ ص
(٦٢)
9 - بعد اخلاقى
٢٣٤ ص
(٦٣)
فصل بيست و هفتم انبياى جهادگر
٢٣٦ ص
(٦٤)
فصل بيست و هشتم جنگهاى حضرت پيامبر ص
٢٣٨ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

جهاد اسلامى در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٩ - فصل بيست و چهارم جهاد در حرم و ماههاى حرام

فصل بيست و چهارم: جهاد در حرم و ماههاى حرام‌

جنگيدن و كارزار در چهار ماه حرام كه عبارت از ذو القعده و ذو الحجه و رجب و محرم باشد، از گناهان كبيره مى‌باشد كه قرآن (بقره ٢١٧- ١٩٣ و توبه ٥) آنرا بسيار نكوهش فرموده است.

بنابرين مسلمانان درين چهار ماه با كفار و باغيان و كسانيكه امثال آنان واجب و يا جايز است، نجنگند، و حتى كشتن كافر بدون قتال ابتدايى هم جايز نيست‌ (فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ). بلى قتل مرتدين و امثالهم درين چهار ماه به حكم سابق و اولى خود باقيست. ولى اگر كفار در اين چهار ماه بر مسلمين حمله نمايند، مسلمانان هم مى‌تواند با آنان بجنگند، حتى اگر كفار در ماه رجب مثلا بر مسلمانان حمله ور شوند، جايز است كه آنان در ماه محرم ابتداى بجنگ آنان نمايند. الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ- اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ) ماه حرام عوض ماه حرام است، حرمت‌ها قصاص دارد (اگر كسى حرمتى را هتك نمود، مى‌شود كه با او مقابله به مثل نمود، مثلا مومن محترم است ولى اگر سيلى بزند، يا دشنام بدهد، مى‌شود او را زد و باو دشنام داد.[١] و هكذا) هركس بر شما تجاوز نمود شما هم‌


[١] براى تحقيق جواز مقابله بالمثل و حرمت آن در بعضى از موارد به جزء اول حدود الشريعة در ماه سب مراجعه شود ولى قصاصى كه در متن گفته شد، كه تعدى دشمن در يك ماه مجوز تعدى مسلمان در ماه حرام ديگر مى‌شود، مشكل است كه بطور كلى آن را در غير مورد آيه تعيمى داد و به جواز آن قايل شد، ولى ظاهر آيه اختصاص به مورد ندارد