حكمت نامه عيسى بن مريم - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٣ - ٤/ ٣٩ انفاق در راه خدا

٢٥٦. عيسى بن مريم عليه السلام: گنج خود را به كسى بسپاريد كه تباهش نمى‌كند. دارنده گنج دنيا، در معرض آسيب است، و دارنده گنج خداوند (/ گنج آخرت)، بيم آسيبى به او نمى‌رود.

٢٥٧. امام صادق عليه السلام: روح خدا عيسى عليه السلام بر عده‌اى گذشت كه هياهو به راه انداخته بودند.

فرمود: «اينها را چه مى‌شود؟». گفته شد: اى روح خدا! امشب، فلانى دختر فلانى را به خانه شوهرش فلانى پسر فلانى مى‌برند.

فرمود: «امروز شادى مى‌كنند و فردا شيون».

يكى از آنها گفت: چرا اى فرستاده خدا؟!

فرمود: «چون عروس آنها امشب مى‌ميرد!».

پيروان عيسى عليه السلام گفتند: خدا و فرستاده او راستگويند. منافقان گفتند: فردا نزديك است! چون صبح شد، آمدند و ديدند زنده است و اتّفاقى برايش نيفتاده است.

گفتند: اى روح خدا! آن كه ديروز گفتى مى‌ميرد، نمرده است.

عيسى عليه السلام فرمود: «خدا آنچه بخواهد مى‌كند. نزد آن دختر برويم».

شتابان به راه افتادند و به خانه او رسيدند و در زدند. شوهرش بيرون آمد.

عيسى عليه السلام به او فرمود: «از همسرت برايم اجازه ورود بخواه».

مرد نزد عروسش رفت و به او خبر داد كه روح و كلمه خدا با عده‌اى دَم در هستند. زن چادرش را سركرد. عيسى عليه السلام بر او درآمد و فرمود: «تو ديشب چه كار خيرى كردى؟». زن گفت: من كارى نكردم جز آنچه قبلًا مى‌كردم. هر شب جمعه، نيازمندى نزد ما مى‌آمد و ما خوراك او را تا شب جمعه بعد مى‌داديم.

ديشب نيز نزد من آمد و من به كار خود مشغول بودم و خانواده‌ام سرگرم كارهاى خود بودند و او صدا زد و كسى جوابش را نداد. دوباره صدا زد و باز كسى‌