علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٣ - نگاهی به جایگاه علمی علی بن ابراهیم قمی

احادیث او دارای ضعف محتوایی است. او کتاب‌هایی چند به رشته تحریر درآورده است.

١٢. عباس بن معروف، ابوالفضل قمی؛ شیخ طوسی او را در شمار اصحاب امام رضا٧ ذکر کرده[١] و نجاشی گفته است:

او ثقه است و کتاب الآداب از اوست.[٢]

١٣. عبدالله بن صلت، ابوطالب قمی؛ نجاشی گفته است:

ثقه است و روایاتش مورد اطمينان؛ از امام رضا٧ روایت کرده است؛ از او کتاب التفسیر شناخته شده است.[٣]

عبدالله آن‌قدر زنده ماند تا محمد بن حسن صفار (م ٢٩٠ق) او را ملاقات کرد و از او روایت کرد.

١٤. محمد بن خالد بن عمر طیالسی تمیمی؛ نجاشی گفته است:

او در سال ٢٥٩ق، در حالی که ٩٧ ساله بود، زندگی را بدورد گفت.[٤]

١٥. یعقوب‌ بن یزید بن حماد سلمی انباری؛ او از دیوانیان منتصر بود. نجاشی گفته است:

از امام جواد٧ روایت کرده است و ثقه و بسیار راستگوست.[٥]

شاگردان علی بن ابراهیم

گروهی از وی روایت کرده‌اند که برخی از ایشان اشاره می‌کنیم:

١. احمد بن زیاد بن جعفر همدانی؛ صدوق در کمال‌الدین دربارة او گفته است:

او مردی ثقه، دیندار و فاضل بود؛ رحمت و رضوان خدای بر او باد.

وی از مشایخ صدوق بوده و صدوق در برخی جاهای المشیخة عبارت «رضی الله عنه» را دربارة وی به کار برده است و در کتاب الأمالی از او با کنیة ابوعلی یاد کرده و هفتاد روایت از او در کتاب وسائل الشيعة نقل شده است.

٢. حسن بن حمزه علوی؛ نجاشی گفته است:

ابو محمد طبری، معروف به مرعشی، از بزرگان و فقهای اماميه است و کتاب‌هایی نگاشته است؛ در سال ٣٥٦ق، به بغداد قدم نهاد و شیوخ ما با او ملاقات کردند و در سال ٣٥٨ق، به سرای باقی شتافت.[٦]

[١]. همان، ش٤٣٥.

[٢]. رجال الطوسی، ش٣٤.

[٣]. رجال النجاشی، ش٧٤١.

[٤]. همان، ش٥٦٢.

[٥]. همان، ش٩١١.

[٦]. همان، ش١٢١٦.