موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧١ - احكام استحاضه

مسأله ٤٠٩- زن مستحاضه اگر بداند از وقتى كه مشغول وضو يا غسل شده خونى از او بيرون نيامده و تا بعد از نماز هم خون در داخل فرج نيست و بيرون نمى‌آيد، مى‌تواند خواندن نماز را تأخير بيندازد.

مسأله ٤١٠- اگر مستحاضه بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز به كلى پاك مى‌شود، يا به اندازه خواندن نماز، خون بند مى‌آيد، بايد صبر كند و نماز را در وقتى كه پاك است بخواند.

مسأله ٤١١- اگر بعد از وضو و غسل، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد، به مقدارى كه وضو و غسل و نماز را به‌جا آورد، به كلى پاك مى‌شود، بايد نماز را تأخير بيندازد و موقعى كه به كلى پاك شد، دوباره وضو و غسل را به‌جا آورد و نماز را بخواند. و اگر وقت نماز تنگ شد لازم نيست وضو و غسل را دوباره به‌جا آورد، بلكه با وضو و غسلى كه دارد مى‌تواند نماز بخواند.

مسأله ٤١٢- مستحاضه كثيره و متوسطه وقتى به كلى از خون پاك شد بايد غسل كند، ولى اگر بداند از وقتى كه براى نماز پيش، مشغول غسل شده ديگر خون نيامده لازم نيست دوباره غسل نمايد.

مسأله ٤١٣- مستحاضه قليله بعد از وضو، و مستحاضه كثيره و متوسطه بعد از غسل و وضو، بايد فوراً مشغول نماز شود، ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى قبل از نماز اشكال ندارد و در نماز هم مى‌تواند كارهاى مستحب مثل قنوت و غير آن را به‌جا آورد.

مسأله ٤١٤- زن مستحاضه اگر بين غسل و نماز فاصله بيندازد، بايد دوباره غسل كند و بلافاصله مشغول نماز شود، ولى اگر خون در داخل فضاى فرج نيايد غسل لازم نيست.

مسأله ٤١٥- اگر خون استحاضه زن جريان داشته باشد و قطع نشود، چنانچه براى او ضرر نداشته باشد، بايد پيش از غسل و بعد از آن به وسيله پنبه از بيرون آمدن خون‌