موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٥ - قضاى سجده و تشهد فراموش شده

مسأله ١٢٥٢- اگر سجده يا تشهد را چند دفعه فراموش كند، مثلًا يك سجده از ركعت اول و يك سجده از ركعت دوم فراموش نمايد، بايد بعد از نماز، قضاى هر دو را با سجده‌هاى سهوى كه براى آنها لازم است به‌جا آورد، و لازم نيست معيّن كند كه قضاى كدام يكِ آنها است.

مسأله ١٢٥٣- اگر يك سجده و تشهد را فراموش كند، احتياط واجب آن است كه هر كدام را اول فراموش كرده، اول قضا نمايد. و اگر نداند كدام اول فراموش شده، بايد احتياطاً يك سجده و تشهد و بعد يك سجده ديگر به‌جا آورد، يا يك تشهد و يك سجده و بعد يك تشهد ديگر به‌جا آورد تا يقين كند سجده و تشهد را به ترتيبى كه فراموش كرده قضا نموده است.

مسأله ١٢٥٤- اگر به خيال اين كه اول سجده را فراموش كرده، اول قضاى آن را به‌جا آورد و بعد از خواندن تشهد يادش بيايد كه اول تشهد را فراموش كرده احتياط واجب آن است كه دوباره سجده را قضا نمايد. و نيز اگر به خيال اين كه اول تشهد را فراموش كرده اول قضاى آن را به‌جا آورد، و بعد از سجده يادش بيايد كه اول سجده را فراموش كرده، بنابر احتياط واجب بايد دوباره تشهد را بخواند.

مسأله ١٢٥٥- اگر بين سلام نماز و قضاى سجده يا تشهد كارى كند كه اگر عمداً يا سهواً در نماز اتفاق بيفتد نماز باطل مى‌شود، مثلًا پشت به قبله نمايد، بايد قضاى سجده و تشهد را به‌جا آورد و نمازش صحيح است.

مسأله ١٢٥٦- اگر بعد از سلام نماز يادش بيايد كه يك سجده از ركعت آخر را فراموش كرده، بايد قضاى سجده‌اى را كه فراموش كرده به‌جا آورد و بعد از آن دو سجده سهو به‌جا آورد چه كارى كه نماز را باطل مى‌كند كرده باشد يا نه. و اگر تشهد ركعت آخر را فراموش كرده باشد، بايد قضاى تشهد را به‌جا آورد و بعد از آن دو سجده سهو به‌جا آورد.

مسأله ١٢٥٧- اگر بين سلام نماز و قضاى سجده يا تشهد كارى كند كه براى آن‌