موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٥٦ - احكام غصب

عوض هم مثل خود آن چيز گرو مى‌باشد.

مسأله ٢٥٤٨- اگر انسان چيزى را غصب كند، بايد به صاحبش برگرداند، و اگر آن چيز از بين برود بايد عوض آن را به او بدهد.

مسأله ٢٥٤٩- اگر از چيزى كه غصب كرده منفعتى به دست آيد مثلًا از گوسفندى كه غصب كرده، بره‌اى پيدا شود، مال صاحب مال است و نيز كسى كه مثلًا خانه‌اى را غصب كرده، اگرچه در آن ننشيند بايد اجاره آن را بدهد.

مسأله ٢٥٥٠- اگر از بچه يا ديوانه چيزى را غصب كند، بايد آن را به ولىّ او بدهد و اگر از بين رفته، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٥٥١- هر گاه دو نفر با هم چيزى را غصب كنند، اگرچه هر يك به تنهايى مى‌توانسته‌اند آن را غصب نمايند، هر كدام آنان به نسبت استيلايى كه پيدا كرده ضامن آن است.

مسأله ٢٥٥٢- اگر چيزى را كه غصب كرده با چيز ديگرى مخلوط كند مثلًا گندمى را كه غصب كرده با جو مخلوط نمايد، چنانچه جدا كردن آنها ممكن است اگرچه زحمت داشته باشد، بايد جدا كند و به صاحبش برگرداند.

مسأله ٢٥٥٣- اگر ظرف طلا و نقره يا چيز ديگرى را كه نگاه داشتنش جايز است غصب كند و خراب نمايد بايد آن را با مزد ساختنش به صاحب آن بدهد و در صورتى كه مزد ساختن كمتر از تفاوت ساخته و نساخته باشد تفاوت قيمت را هم بايد بدهد، و چنانچه براى اين كه مزد ندهد، بگويد آن را مثل اولش مى‌سازم مالك مجبور نيست قبول نمايد و نيز مالك نمى‌تواند او را مجبور كند كه آن را مثل اولش بسازد.

مسأله ٢٥٥٤- اگر چيزى را كه غصب كرده به طورى تغيير دهد كه از اولش بهتر شود مثلًا طلايى را كه غصب كرده گوشواره بسازد، چنانچه صاحب مال بگويد مال را به همين صورت بده، بايد به او بدهد و نمى‌تواند براى زحمتى كه كشيده مزد بگيرد